Hasselt, leuke provinciehoofdstad

 Na het ontbijt aan de bosrand in Hechtel-Eksel vertrokken wij zuidwaarts naar Hasselt de hoofdstad van de Belgische provincie Limburg. Ons busje parkeerden wij bovengronds op het Dusartplein en vanaf daar liepen wij zo het stadscentrum in waar markt was op het Kolonel Dusartplein. Hasselt heeft een leuk stadscentrum met veel oude gebouwen ook wel wat lelijke nieuwe gebouwen veel restaurants, café's en winkels.

Op de hoek 't Sweert een vakwerkhuis in Maaslandse stijl

Wij hadden al een aantal rondjes door de stad gelopen en veel leuke dingen gezien toen wij  besloten te lunchen op het terras van Bistro Manon, beiden een alcoholvrij biertje en een heerlijke stokbrood, mijn lief met gebakken ei en spek ik met zalm en roomkaas, wat heerlijke salade erbij, was dit maaltje elke cent dubbel en dwars waard. Na de lunch bezochten wij beiden het toilet nog even, waar ik mijn vinger openhaalde aan iets scherps dat uit de deurknop stak. Ik had het niet gelijk door, maar het bloedde behoorlijk. Bij de vriendelijke bediening maar even een pleister gevraagd. Ik kreeg een mooie blauwe om mijn vinger. Toen wij weer verder wilde zag ik dat er ook bloed op de enige broek die ik bij mij had was gedruppeld. 

Dit was dan weer een mooie aanleiding om even in de Primark te kijken, die wij tot dan toe in deze stad nog niet hadden gezien. Hier kocht ik onder andere een nieuwe broek. Mijn lief en ik kochten een tas vol kleding en de bediening bij de kassa, was anders dan meestal in dit soort winkels relaxt en erg vriendelijk. Wij zaten nog even op het plein tegenover de Primark en zochten vervolgens onze auto weer op.

Over N-wegen en dwars door Genk reden wij richtng Maas. In Maaseik bezochten wij nog even de Tedi en de Colruyt (wat een rare donkere supermarkt) en vervolgens reden wij door naar Kinrooi. Wij reden nog langs een benzinestation hier vlakbij de Nederlandse grens waar alleen Nederlandse auto's op hun tankbeurt wachtten.

Naar Menu België

Hechtel-Eksel, Nationaal Park Bosland

 We waren bezig aan de eerste dag van onze minivakantie met ons campertje en hadden net Lommel bezocht. Later in de middag rijden wij de parkeerplaats op van Restaurant De Lage Kempen aan de rand van Nationaal Park Bosland in Hechtel-Eksel.

Bij de camperplekken van dit restaurant, dat op maandag en dinsdag dicht blijkt te zijn was slechts een plek bezet en wij bezetten de 2e van de 5 plekken. De stroom doet het. Na even een plas te hebben gedaan besloten wij het bos hier in te gaan. Het bosgebied hier heeft voornamelijk dennen en berken, maar het was leuk wandelen, omdat er ook nog andere dingen te zien waren. Een schilderij buiten het Bosmuseum dat verder trouwens gesloten was. Er was een leuke speeltuin waar wij toch maar even de eikelglijbaan op en af gingen. Even verderop kwamen wij bij Fietsen door de Bomen ‍een pad op stalen palen dat zich omhoog cirkelt naar de boomtoppen en vervolgens weer omlaag. Ook wandelaars zijn welkom op dit pad, dus zijn wij er ook overheen gelopen. Daarna kuierden wij weer richting camperplek, wij kwamen langs de twee huizen op palen en arriveerden even later weer op de beginplek van onze wandeling.

op de glijbaan

Gebeeldhouwde houten paal bij de huizen op palen

Van huis hadden wij twee bakjes Chinees mee uit de vriezer, die de hele dag als koelelement hadden gediend en die wij buiten opbakten in onze wok. Wij aten er heerlijk van met een koud biertje erbij en ondertussen reden onze buren weg. Wij hadden het terrein voor ons alleen bij een gesloten restaurant en voor een gesloten kampeerterrein, dat er ook niet uitziet of het binnen een paar weken wel open gaat. Het koelde wel snel af nu en dus gingen wij lekker in de bus zitten met het elektrische kacheltje aan.

Het hele terrein voor ons zelf

Wij sliepen heerlijk die nacht en de volgende morgen na het ontbijt vertrokken wij richting Hasselt.

Naar Menu België

Lommel, doods stadje

 Op 23 maart 2026 startten wij ons 2e campertochtje van 2026 met overnachtingen in België. Vanaf onze thuisbasis reden wij zuidwaarts richting Eindhoven en door richting Lommel. Even voor Eindhoven zochten wij op de kaart een aardige plek om even te lunchen (picknicken), maar de eerste plek waar wij terecht konden was ten zuiden van de Nederlandse grens bij Lommel. Bij de Watering staan een paar prima picknickbanken in het groen aan het water naast het Wateringhuis. Hier hebben wij heerlijk geluncht en na de maaltijd even een rondje gelopen.

De Watering is een natuurgebied met bijzondere fauna en flora op de grens tussen België en Nederland, bij Lommel-Kolonie en behoort tot het bosgebied Bosland. Door een ingenieus bevloeiingssysteem werd de zandgrond omgevormd tot vruchtbare vloeiweiden. In het Wateringhuis wordt de ontstaansgeschiedenis en natuurwaarden van dit gebied tentoongesteld.

Na de lunch reden wij in een paar minuten naar het centrum van het stadje Lommel om er even te winkelen en rond te kijken. Bij het nieuwe stadhuis zijn volop lege parkeerplekken. Even het stadje in. Achteraf had dat niet echt gehoeven, behalve twee voorleesboekjes voor onze kleinzoon hebben wij in dit stadje niets gekocht, er waren een paar aardige dingen te zien, maar het was er doods en bijna uitgestorven deze maandagmiddag.

Begin 1989 heb ik met vrienden een paar dagen in een huisje op Center Parcs de Vossemeren doorgebracht, ook toen was ik even in het stadje geweest, maar ik kende er eigenlijk niets meer van terug.

Lommel op een maandagmiddag

Na een klein uurtje hier reden wij weer verder zuidwaarts. Onder Lommel tankten wij nog even diesel en ik verbaasde mij over een Nederlandse vrouw bij de pomp naast ons, die het tankpistool druppend op de straat legde om een doorzichtige plastic jerrycan te pakken om 10 liter extra benzine te tanken. Door de oorlog VS - Iran is de benzine in Nederland erg duur geworden en in België nog 60 cent goedkoper dan in Nederland, maar dit komt wel over als erg Nederlands krenterig gedrag.

Affijn wij hebben vakantie en rijden verder naar Hechtel-Eksel.

Naar Menu België

Johnny Cash Roadshow

 Een kleine 12 jaar geleden waren wij alles bij een Johnny Cash Tribute Band uit Noord-Brabant die de Def Americans heet. Zij speelden in Hedon en wij genoten daar toen van een prachtig concert samen met nog een paar honderd mensen.

Een paar weken geleden zag ik, dat op 14 maart 2026 de Engelse Johnny Cash Tribute Band Johnny Cash Roadshow in Zwolle zou gaan spelen. Dit is een Britse band en het optreden was in theater de Spiegel hemelsbreed een 200 meter bij Hedon vandaan aan de andere kant van de stadsgracht.

Het optreden begon al om 20:00 uur en wij waren al rond zeven uur gaan fietsen. Eerst een kop koffie bij onze zoon waar wij onze fietsen stalden en daarna liepen wij naar het theater. Wij hadden plekken bovenin het theater op het derde balkon van waaruit wij prachtig op het podium konden kijken.

Het optreden zelf vonden wij erg goed. Er werden nummers uit de 50-ger jaren gespeeld, uit de tijd van de optredens in San Quentin en Folsom Prison, maar ook een aantal nummers uit de jaren 80 van de Highwaymen. Een topper vonden wij het Kris Kristofferson nummer Sunday Morning Coming Down, dat prachtig grotendeels met alleen akoestische gitaar werd gedaan door de zanger Clive John.

Muziek van Johnny Cash kun je ook beluisteren op Spotify afspeellijst Radio Omhuizen.

Naar Menu Muziek

Darp, Een nachtje weg

 Donderdag hadden wij beiden nog gewerkt, maar half 4 waren wij beiden klaar en besloten wij, ook omdat het prachtig weer was een nachtje te gaan camperen. Mijn lief moest zaterdag weer werken en daarom zou het maar een nachtje en dagje worden.

Half 4 vertrokken wij dus voor een ritje van minder dan een uur naar de camping in Elsloo. Vorig seizoen waren wij er twee keer eerder geweest. Dit jaar leek het ons een goede start. Na dat wij waren aangekomen, gingen de stoeltjes lekker even naar buiten en dronken wij elk lekker een Corona Cero.

Op een gegeven moment kwam er nog een man die hier vroeger veel kwam en nu even kwam kijken een praatje maken. Eigenlijk iets te lang naar onze smaak. Toen ie vertrok, gingen wij al gauw de auto in. Tegen de avond koelde het snel af. Tijd om eten te maken, nasi op simpele wijze met een blik ham en een groentepakket. Samen binnen op het elektrische pitje klaar gemaakt. Toen kwam ook de beheerder nog even een praatje maken en vervolgens aten wij heerlijk.

's Avonds ging het elektrische kacheltje aan en dronken wij heerlijk een rosétje. 's Nachts heerlijk geslapen in het busje.

De volgende morgen startten wij rustig aan op en onder het ontbijt bracht ik het idee, om de bosbergtoren in Appelscha te bezoeken. Vanuit Elsloo is het maar een stukje rijden naar Appelscha. Wij zagen rond wat er de afgelopen 22 jaar veranderd was en wat niet en toen arriveerden wij bij de parkeerplaats van de Bosberg. 

Behalve de in 2016 van cortenstaal gebouwde uitkijktoren is er nog iets bijzonders aan dit bijna 27 meter hoge duin. Uit de top van dit bergje steken 3 grote eikentakken van een meer dan 400 jaar oude eik, waarvan de stam zich onder het oppervlak van het duin bevindt. Wij pinden de kleine entreeprijs en gingen door het draaihek naar binnen en met de lift omhoog. Het uitzicht vanaf de balkons boven was prachtig en je kon ook door de glazen plaat heen recht naar beneden kijken. Via de trappen daalden wij weer af, zodat wij ook nog vanaf de balkons halverwege de toren van het uitzicht konden genieten.

Beneden gekomen, liepen wij het duin weer af naar de parkeerplaats om ons vakantiedagje te vervolgen.

De volgende stop zou Smilde zijn. Wij willen de mat in ons busje vervangen en daar kijken voor wat spul in de Action en de boodschappen doen, deels voor ons zelf en grotendeels voor het werk van mijn lief.

Klaar in Smilde was het al half een geweest en het doel was een eettentje te vinden, waar wij zo konden lunchen, dat het gelijk voor onze warme maaltijd zou kunnen doorgaan. Ik dacht aan Theehuis 't Hunebed in Darp, die hadden een fijne menukaart voor de lunch online staan.

Via de Drentse Hoofdvaart reden wij rechtdoor naar Havelte en daar sloegen wij rechtsaf in de richting van Darp. In Darp parkeerden wij links van het restaurant en wij hebben daar overheerlijke saté van varkenshaas met salade en patat gegeten, een Hertog Jan 0.0 erbij en als toetje een lekkere iced koffie voor mij en caramal latte voor mijn lief.

Goed doorvoed wilden wij nog even bij de hunebedden kijken. die lagen tegenover de weg een paar honderd meter de hei op. Het zijn er twee, de D53 en de iets kleinere D54, die een bijzonderre (oorlogs)geschiedenis hebben. 

zicht op hunebed D54 vanaf hunebed D53

Op last van de Duitsers werd het hunebed in de Tweede Wereldoorlog afgebroken ten behoeve van de aanleg van een landingsbaan. De stenen van het hunebed werden begraven in een gat van 7 meter diep (hunebed D54 werd onder een laag zand begraven, zodat het niet kon dienen als herkenningspunt door de geallieerden). Bij deze ontmanteling van het hunebed werd de vloer intact gelaten. Het vliegveld werd in 1944 en 1945 gebombardeerd. In 1949 is het hunebed weer herbouwd op de oorspronkelijke plaats. Omdat er bij het onderzoek in 1918 tekeningen waren gemaakt van dit hunebed kon het vrij exact worden gereconstrueerd.

Na de wandeling bij de hunebedden, zochten wij ons busje weer op en reden wij weer naar huis.

Naar menu Nederland