Doorwerth, naar kasteel Doorwerth

 Na het vertrek vanuit Kinrooi naar huis hadden wij eerst 's-morgens al Thorn bezocht en een kleine twee uur later arriveerden wij in Doorwerth, daar zouden wij het tussen de Nederrijn en stuwwal in een mooi landschap gelegen Kasteel Doorwerth bezoeken.

Nadat wij uit ons rode busje waren gestapt gingen wij eerst naar het kasteelcafé De Zalmen om er lekker te lunchen. Het was er gezellig druk. De lunch was oké, maar het geheel kon niet tippen aan de lunch de dag ervoor in het Limburgse Hasselt. 

Na de lunch en de plaspauze liepen wij naar het kasteel tegenover het bijgebouw. Voor de vesting staat nog een prachtige dikke meer dan 400 jaar oude boom een robinia. In de vesting maakten wij eerst buiten wat foto's en toen betaalden wij de entree om ons museumbezoek te starten. Je hebt het buiten gezien en maakt je er een voorstelling van hoe het binnen zou zijn. Op veel zalen was het net niet als je het vergelijkt met andere musea en kastelen die wij al eens hadden bezocht.

Er was te veel tentoongesteld, oude opgezette dieren in een gang in vitrines van vloer tot aan plafond, veel schilderijen, die ons deden denken aan de lijstje die onze grootouders in de kindertijd in hun arbeiderswoningen aan de muur hadden, die alles matig uitgelicht op een kamer zelfs met knipperend (bijna) kapot licht. Qua omlijsting leek het ons ook allemaal al jaren niet veranderd. De leukste (kleurrijk!) werkjes vonden wij de tekeningen / schilderijen van kinderen van een basisschool uit de omgeving.

Al met al hebben we ons er toch wel vermaakt en de kapotte lamp netjes gemeld bij de suppoost bij de ingang. 

In de hoofdburcht van het 13e eeuwse kasteel zijn - naast de monumentale en ingerichte vertrekken van het kasteel zelf - de volgende musea en hun collecties te bezoeken: Museum Veluwezoom, het Nederlands Jachtmuseum en de Nationale Bosbouwcollectie.

Nog een wandelingetje om het kasteel gemaakt en mijn lief rijdt ons weer naar huis. Het waren 3 leuke dagen pierenwaaien. 

 

Naar menu Nederland

Thorn, het witte stadje

 Wij hadden vannacht in ons camperbusje vlakbij de Maas in het Belgische Kinrooi geslapen, minder dan 10 minuten verderop rijd je de grens met Nederland over en arriveer je in het kleine Limburgse stadje Thorn.

Thorn ziet er bijzonder uit, want praktisch alle gebouwen in de binnenstad zijn wit geverfd. Wij parkeerden ons busje aan de rand van de stad op de parkeerplaats, wachtten even de bui af en gingen een wandelingetje door het kleine historische stadje maken.

Waarom zijn hier bijna alle huizen wit? Dat zit zo: 

Thorn was in de Middeleeuwen een zelfstandig vorstendommetje, kreeg in de 14e eeuw stadsrechten en was erg welvarend. In 1645 vond een stadsbrand plaats waarbij vele huizen verloren gingen. Thorn verarmde. Aan het einde van de 18e eeuw voerden de Fransen een belasting in op basis van de omvang van de ramen. Meer ramen in het huis betekende een hogere belasting. De arme bevolking metselde de ramen dicht om de belastingaanslag te beperken. Om de 'littekens van de armoede' te verbergen, werden de huizen wit gekalkt.

Tussen de buien door hebben wij door het mooie centrum van het nog geen 2.500 inwoners tellende stadje gewandeld en daarna onze auto weer opgezocht. Vervolgens zouden wij deze vakantietrip nog een tussenstop maken bij Kasteel Doorwerth.

Naar menu Nederland

Kinrooi, Cambuur promoveert

 Vanuit het Belgische Hasselt reden wij met ons camperbusje in de middag van 24 maart 2026 naar de camperplek vlak bij een kolk in de Maas bij het Belgische dorp Kinrooi. Was het eerder vandaag heerlijk weer. Het begon nu kouder en natter te worden. 

Hier is overigens een prima nog nieuwe camperplek met alle voorzieningen. Wij gingen dus ook allebei vanmiddag douchen en daarna trok ik lekker een schone vanmiddag gekochte  broek aan in plaats die met bloedvlekjes.

Wij hadden heerlijk en uitgebreid geluncht, daarom werd onze avondmaaltijd een broodmaaltijd en om half 8 zette ik ESPN aan op mijn telefoon, om samen naar de (mogelijke) promotiewedstrijd van Cambuur te kijken. Het werd een prachtige avond turend naar het kleine schermpje. 

SC Cambuur keert na 3 jaar afwezigheid terug in de Eredivisie. De Friezen verzekerden zich dinsdag van promotie door in de Keuken Kampioen Divisie met 2-4 van FC Emmen te winnen. Cambuur moest winnen bij Emmen om promotie veilig te stellen. Dat bleek geen lastige opgave, binnen 23 minuten stond de ploeg van coach Henk de Jong al met 0-3 voor. Ichem Ferrah opende in de zesde minuut op schitterende wijze de score. De Fransman kapte een tegenstander uit en schoot met links via de binnenkant van de paal raak. Een kwartier later scoorde Fabian Kvam 2 keer binnen 2 minuten. Eerst kopte de Noor raak en even later rondde hij af na een fraaie dribbel. De overwinning en promotie leken binnen voor Cambuur, maar vlak voor rust kwam Emmen terug. Romano Postema schoot de bal prachtig in de kruising. Vroeg in de 2e helft vergrootte Cambuur de voorsprong weer. Ferrah maakte zijn 2e doelpunt met een uithaal waarmee hij Emmen-doelman Luca Unbehaun verraste. In de slotfase deed Freddy Quispel nog wat terug namens Emmen. Dankzij deze overwinning kan Cambuur niet meer worden achterhaald door de concurrentie. Nummer 3 Willem II heeft met nog 6 duels voor de boeg 20 punten achterstand op de Leeuwarders. Trainer De Jong promoveert voor de 4e keer in zijn carrière. Eerder deed hij dat met De Graafschap in 2018 en met Cambuur in 2013 en 2021. Daarmee is hij recordhouder in deze eeuw. Alleen Frans Körver (6 keer) en Fritz Korbach (5 keer) promoveerden in totaal vaker dan De Jong. Cambuur kan ook nog kampioen worden in de Eerste Divisie. De achterstand op koploper ADO Den Haag bedraagt 4 punten. ADO stelde promotie naar de Eredivisie vorige week dinsdag al veilig.

Van de 5 promoties naar de eredivisie van Cambuur, was dit al de derde die wij op een vakantie meemaakten na die van 1998 in Nunspeet en die van 2013 onderweg naar op 3 mei 2013 in de meivakantie met onze boot. Feest! de wijntjes smaakte extra lekker.

De volgende morgen rustig aan opstarten,, even opfrissen lekker samen ontbijten en wat zien, wij op de akker naast de camperplek gaat de buurman van de eigenaren van de camperplek gier uitrijden, niet netjes injecteren, maar sproeien.... Dat mag in Europa helemaal niet meer. Gelukkig heeft de 'buurman' die schuin tegenover ons staat het in de gaten en rijdt zijn wagen snel een paar meter naar voren.

Gieren

Voor vertrek beiden nog even langs het knusse toiletgebouw en nog even onze eigen wc legen in de daarvoor bestemde stortkoker bij het hoofdgebouw en...

...wij verlaten het terrein en een paar minuten later ook ons buurland België, om even in het Nederlands Limburgs witte stadje Thorn te gaan kijken.

Naar Menu België

Hasselt, leuke provinciehoofdstad

 Na het ontbijt aan de bosrand in Hechtel-Eksel vertrokken wij zuidwaarts naar Hasselt de hoofdstad van de Belgische provincie Limburg. Ons busje parkeerden wij bovengronds op het Dusartplein en vanaf daar liepen wij zo het stadscentrum in waar markt was op het Kolonel Dusartplein. Hasselt heeft een leuk stadscentrum met veel oude gebouwen ook wel wat lelijke nieuwe gebouwen veel restaurants, café's en winkels.

Op de hoek 't Sweert een vakwerkhuis in Maaslandse stijl

Wij hadden al een aantal rondjes door de stad gelopen en veel leuke dingen gezien toen wij  besloten te lunchen op het terras van Bistro Manon, beiden een alcoholvrij biertje en een heerlijke stokbrood, mijn lief met gebakken ei en spek ik met zalm en roomkaas, wat heerlijke salade erbij, was dit maaltje elke cent dubbel en dwars waard. Na de lunch bezochten wij beiden het toilet nog even, waar ik mijn vinger openhaalde aan iets scherps dat uit de deurknop stak. Ik had het niet gelijk door, maar het bloedde behoorlijk. Bij de vriendelijke bediening maar even een pleister gevraagd. Ik kreeg een mooie blauwe om mijn vinger. Toen wij weer verder wilde zag ik dat er ook bloed op de enige broek die ik bij mij had was gedruppeld. 

Dit was dan weer een mooie aanleiding om even in de Primark te kijken, die wij tot dan toe in deze stad nog niet hadden gezien. Hier kocht ik onder andere een nieuwe broek. Mijn lief en ik kochten een tas vol kleding en de bediening bij de kassa, was anders dan meestal in dit soort winkels relaxt en erg vriendelijk. Wij zaten nog even op het plein tegenover de Primark en zochten vervolgens onze auto weer op.

Over N-wegen en dwars door Genk reden wij richtng Maas. In Maaseik bezochten wij nog even de Tedi en de Colruyt (wat een rare donkere supermarkt) en vervolgens reden wij door naar Kinrooi. Wij reden nog langs een benzinestation hier vlakbij de Nederlandse grens waar alleen Nederlandse auto's op hun tankbeurt wachtten.

Naar Menu België

Hechtel-Eksel, Nationaal Park Bosland

 We waren bezig aan de eerste dag van onze minivakantie met ons campertje en hadden net Lommel bezocht. Later in de middag rijden wij de parkeerplaats op van Restaurant De Lage Kempen aan de rand van Nationaal Park Bosland in Hechtel-Eksel.

Bij de camperplekken van dit restaurant, dat op maandag en dinsdag dicht blijkt te zijn was slechts een plek bezet en wij bezetten de 2e van de 5 plekken. De stroom doet het. Na even een plas te hebben gedaan besloten wij het bos hier in te gaan. Het bosgebied hier heeft voornamelijk dennen en berken, maar het was leuk wandelen, omdat er ook nog andere dingen te zien waren. Een schilderij buiten het Bosmuseum dat verder trouwens gesloten was. Er was een leuke speeltuin waar wij toch maar even de eikelglijbaan op en af gingen. Even verderop kwamen wij bij Fietsen door de Bomen ‍een pad op stalen palen dat zich omhoog cirkelt naar de boomtoppen en vervolgens weer omlaag. Ook wandelaars zijn welkom op dit pad, dus zijn wij er ook overheen gelopen. Daarna kuierden wij weer richting camperplek, wij kwamen langs de twee huizen op palen en arriveerden even later weer op de beginplek van onze wandeling.

op de glijbaan

Gebeeldhouwde houten paal bij de huizen op palen

Van huis hadden wij twee bakjes Chinees mee uit de vriezer, die de hele dag als koelelement hadden gediend en die wij buiten opbakten in onze wok. Wij aten er heerlijk van met een koud biertje erbij en ondertussen reden onze buren weg. Wij hadden het terrein voor ons alleen bij een gesloten restaurant en voor een gesloten kampeerterrein, dat er ook niet uitziet of het binnen een paar weken wel open gaat. Het koelde wel snel af nu en dus gingen wij lekker in de bus zitten met het elektrische kacheltje aan.

Het hele terrein voor ons zelf

Wij sliepen heerlijk die nacht en de volgende morgen na het ontbijt vertrokken wij richting Hasselt.

Naar Menu België

Lommel, doods stadje

 Op 23 maart 2026 startten wij ons 2e campertochtje van 2026 met overnachtingen in België. Vanaf onze thuisbasis reden wij zuidwaarts richting Eindhoven en door richting Lommel. Even voor Eindhoven zochten wij op de kaart een aardige plek om even te lunchen (picknicken), maar de eerste plek waar wij terecht konden was ten zuiden van de Nederlandse grens bij Lommel. Bij de Watering staan een paar prima picknickbanken in het groen aan het water naast het Wateringhuis. Hier hebben wij heerlijk geluncht en na de maaltijd even een rondje gelopen.

De Watering is een natuurgebied met bijzondere fauna en flora op de grens tussen België en Nederland, bij Lommel-Kolonie en behoort tot het bosgebied Bosland. Door een ingenieus bevloeiingssysteem werd de zandgrond omgevormd tot vruchtbare vloeiweiden. In het Wateringhuis wordt de ontstaansgeschiedenis en natuurwaarden van dit gebied tentoongesteld.

Na de lunch reden wij in een paar minuten naar het centrum van het stadje Lommel om er even te winkelen en rond te kijken. Bij het nieuwe stadhuis zijn volop lege parkeerplekken. Even het stadje in. Achteraf had dat niet echt gehoeven, behalve twee voorleesboekjes voor onze kleinzoon hebben wij in dit stadje niets gekocht, er waren een paar aardige dingen te zien, maar het was er doods en bijna uitgestorven deze maandagmiddag.

Begin 1989 heb ik met vrienden een paar dagen in een huisje op Center Parcs de Vossemeren doorgebracht, ook toen was ik even in het stadje geweest, maar ik kende er eigenlijk niets meer van terug.

Lommel op een maandagmiddag

Na een klein uurtje hier reden wij weer verder zuidwaarts. Onder Lommel tankten wij nog even diesel en ik verbaasde mij over een Nederlandse vrouw bij de pomp naast ons, die het tankpistool druppend op de straat legde om een doorzichtige plastic jerrycan te pakken om 10 liter extra benzine te tanken. Door de oorlog VS - Iran is de benzine in Nederland erg duur geworden en in België nog 60 cent goedkoper dan in Nederland, maar dit komt wel over als erg Nederlands krenterig gedrag.

Affijn wij hebben vakantie en rijden verder naar Hechtel-Eksel.

Naar Menu België

Johnny Cash Roadshow

 Een kleine 12 jaar geleden waren wij alles bij een Johnny Cash Tribute Band uit Noord-Brabant die de Def Americans heet. Zij speelden in Hedon en wij genoten daar toen van een prachtig concert samen met nog een paar honderd mensen.

Een paar weken geleden zag ik, dat op 14 maart 2026 de Engelse Johnny Cash Tribute Band Johnny Cash Roadshow in Zwolle zou gaan spelen. Dit is een Britse band en het optreden was in theater de Spiegel hemelsbreed een 200 meter bij Hedon vandaan aan de andere kant van de stadsgracht.

Het optreden begon al om 20:00 uur en wij waren al rond zeven uur gaan fietsen. Eerst een kop koffie bij onze zoon waar wij onze fietsen stalden en daarna liepen wij naar het theater. Wij hadden plekken bovenin het theater op het derde balkon van waaruit wij prachtig op het podium konden kijken.

Het optreden zelf vonden wij erg goed. Er werden nummers uit de 50-ger jaren gespeeld, uit de tijd van de optredens in San Quentin en Folsom Prison, maar ook een aantal nummers uit de jaren 80 van de Highwaymen. Een topper vonden wij het Kris Kristofferson nummer Sunday Morning Coming Down, dat prachtig grotendeels met alleen akoestische gitaar werd gedaan door de zanger Clive John.

Muziek van Johnny Cash kun je ook beluisteren op Spotify afspeellijst Radio Omhuizen.

Naar Menu Muziek

Darp, Een nachtje weg

 Donderdag hadden wij beiden nog gewerkt, maar half 4 waren wij beiden klaar en besloten wij, ook omdat het prachtig weer was een nachtje te gaan camperen. Mijn lief moest zaterdag weer werken en daarom zou het maar een nachtje en dagje worden.

Half 4 vertrokken wij dus voor een ritje van minder dan een uur naar de camping in Elsloo. Vorig seizoen waren wij er twee keer eerder geweest. Dit jaar leek het ons een goede start. Na dat wij waren aangekomen, gingen de stoeltjes lekker even naar buiten en dronken wij elk lekker een Corona Cero.

Op een gegeven moment kwam er nog een man die hier vroeger veel kwam en nu even kwam kijken een praatje maken. Eigenlijk iets te lang naar onze smaak. Toen ie vertrok, gingen wij al gauw de auto in. Tegen de avond koelde het snel af. Tijd om eten te maken, nasi op simpele wijze met een blik ham en een groentepakket. Samen binnen op het elektrische pitje klaar gemaakt. Toen kwam ook de beheerder nog even een praatje maken en vervolgens aten wij heerlijk.

's Avonds ging het elektrische kacheltje aan en dronken wij heerlijk een rosétje. 's Nachts heerlijk geslapen in het busje.

De volgende morgen startten wij rustig aan op en onder het ontbijt bracht ik het idee, om de bosbergtoren in Appelscha te bezoeken. Vanuit Elsloo is het maar een stukje rijden naar Appelscha. Wij zagen rond wat er de afgelopen 22 jaar veranderd was en wat niet en toen arriveerden wij bij de parkeerplaats van de Bosberg. 

Behalve de in 2016 van cortenstaal gebouwde uitkijktoren is er nog iets bijzonders aan dit bijna 27 meter hoge duin. Uit de top van dit bergje steken 3 grote eikentakken van een meer dan 400 jaar oude eik, waarvan de stam zich onder het oppervlak van het duin bevindt. Wij pinden de kleine entreeprijs en gingen door het draaihek naar binnen en met de lift omhoog. Het uitzicht vanaf de balkons boven was prachtig en je kon ook door de glazen plaat heen recht naar beneden kijken. Via de trappen daalden wij weer af, zodat wij ook nog vanaf de balkons halverwege de toren van het uitzicht konden genieten.

Beneden gekomen, liepen wij het duin weer af naar de parkeerplaats om ons vakantiedagje te vervolgen.

De volgende stop zou Smilde zijn. Wij willen de mat in ons busje vervangen en daar kijken voor wat spul in de Action en de boodschappen doen, deels voor ons zelf en grotendeels voor het werk van mijn lief.

Klaar in Smilde was het al half een geweest en het doel was een eettentje te vinden, waar wij zo konden lunchen, dat het gelijk voor onze warme maaltijd zou kunnen doorgaan. Ik dacht aan Theehuis 't Hunebed in Darp, die hadden een fijne menukaart voor de lunch online staan.

Via de Drentse Hoofdvaart reden wij rechtdoor naar Havelte en daar sloegen wij rechtsaf in de richting van Darp. In Darp parkeerden wij links van het restaurant en wij hebben daar overheerlijke saté van varkenshaas met salade en patat gegeten, een Hertog Jan 0.0 erbij en als toetje een lekkere iced koffie voor mij en caramal latte voor mijn lief.

Goed doorvoed wilden wij nog even bij de hunebedden kijken. die lagen tegenover de weg een paar honderd meter de hei op. Het zijn er twee, de D53 en de iets kleinere D54, die een bijzonderre (oorlogs)geschiedenis hebben. 

zicht op hunebed D54 vanaf hunebed D53

Op last van de Duitsers werd het hunebed in de Tweede Wereldoorlog afgebroken ten behoeve van de aanleg van een landingsbaan. De stenen van het hunebed werden begraven in een gat van 7 meter diep (hunebed D54 werd onder een laag zand begraven, zodat het niet kon dienen als herkenningspunt door de geallieerden). Bij deze ontmanteling van het hunebed werd de vloer intact gelaten. Het vliegveld werd in 1944 en 1945 gebombardeerd. In 1949 is het hunebed weer herbouwd op de oorspronkelijke plaats. Omdat er bij het onderzoek in 1918 tekeningen waren gemaakt van dit hunebed kon het vrij exact worden gereconstrueerd.

Na de wandeling bij de hunebedden, zochten wij ons busje weer op en reden wij weer naar huis.

Naar menu Nederland

Zilvermeeuw

Afgelopen zaterdag pakte vlak voor ons op het strand van Egmond aan Zee een zilvermeeuw een stuk appel. De grote meeuwen die je vooral aan de kost veel ziet mooie brutale vogels.

Zo probeerde een zilvermeeuw toen wij met zijn vieren met de tent op Schiermonnikoog op vakantie waren eens onze kilo verpakking kaas van de tafel te pikken, wat de meeuw door het grote gewicht van de kaas niet lukte, maar wij ontbeten die morgen wel met een stuk kaas waar de pootafdrukken van de meeuw instonden.

zilvermeeuw

De zilvermeeuw onderscheidt zich van de stormmeeuw doordat hij gemiddeld bijna 20 centimeter groter is, met een totale lengte van circa 60 cm. Het mannetje is gemiddeld wat groter dan het vrouwtje. De soort (Larus argentatus argenteus) is in de vlucht te onderscheiden van de stormmeeuw door de veel forsere snavel en door de witte vlek in de zwarte punt van de vleugel: bij de stormmeeuw is die groot en ovaal, bij de zilvermeeuw kleiner en onregelmatig gevormd. In het volwassen kleed heeft de zilvermeeuw een witte kop, staart en onderzijde; de rug en de bovenzijde van de vleugels zijn zilvergrijs. Het jong van de zilvermeeuw is in de eerste winter bruin met donkere vleugels en staart. Tweede winter vogels zijn bruin met meer wit bij kop en staart en lichtere tot grijze bovendelen. Derde winter vogels hebben een kleed dat vrijwel gelijk is aan het volwassen kleed maar met hier en daar een bruine vlek. Afhankelijk van de ondersoort heeft de vogel roze, roodachtige, vleeskleurige, groenige of gele poten. Karakteristiek voor de zilvermeeuw is de rode vlek op de ondersnavel. Het legsel bestaat meestal uit drie eieren. Zilvermeeuwen eten van alles: in hun natuurlijke kustomgeving vooral mosselen, kokkels, krabbetjes en wormen; in de stad allerlei afval. Ze vissen zelf niet of nauwelijks, maar lusten wel degelijk vis en visafval. Zoals alle andere meeuwensoorten eten ze zo veel mogelijk, soms zo veel dat ze niet meer kunnen vliegen. Vermoedelijk is dat om een voorraad te hebben in geval het voedselgebied niet bereikbaar is: bijvoorbeeld een wadplaat die niet droogvalt.

 Naar menu Flora en Fauna

Bergen aan Zee, toch weer eens een hotel

Het laatste jaar deden wij al onze vakanties met ons campertje, maar in tegenstelling tot die eerdere keren boekten wij afgelopen vrijdag weer eens een hotelkamer. In Zwolle lag nog een pak sneeuw en wij vonden dat slapen in ons campertje met dit weer toch te spartaans is, in tegenstelling tot ons tripje in december toen wij er nog comfortabel en warm in bivakkeerden. '

's-Morgens reden wij eerst nog even met onze oude bank, die wij de middag ervoor al in de bus hadden gezet naar de stort. Woensdag krijgen wij een nieuwe bank. Gisteren strandde onze poging om op tijd bij de stort te zijn in de  files van de avondspits. Nu dus een nieuwe poging.

Toen door op minivakantie wij rijden richting Lelystad door een winters landschap en steken de Houtribdijk weer eens over. Voorbij Enkhuizen was er in tegenstelling tot het oosten van Nederland nauwelijks of geen sneeuw meer te zien. Wij passeren Hoorn en een paar minuten voorbij drie prachtige molens op een rijtje arriveren wij bij het dorpje Oterleek. Daar zagen wij aan het kanaal bij de brug en tegenover een molen en een bakkerij Bianca's Brasserie, tijd voor koffie. Het was er best gezellig, maar minder warm dan in onze warme bus. Na elk twee koffie en een appelgebak, reed mijn lief ons weer verder richting Bergen.

In Bergen gingen wij eerst langs een Kruidvat. Mijn elektrische tandenborstel zei eergisteren opeens  'doe het zelf maar' dus een nieuwe gekocht en mijn lief nog crémespoeling en nog wat klein spu. Verder sneupten wij in nog wat andere winkels maar kochten verder niet veel. Na een ronde gelopen te hebben, besloten wij te gaan lunch-dineren. De pizzeria is open en je kan daar mooi en lekker warm zitten in de serre. Beiden hadden wij een heerlijke pizza, mijn lief een kop thee erbij en ik een heerlijke Perroni 0.0.

Na de warme hap en een plas besloten wij nog een ronde te lopen in dit leuke dorp en bewonderden onder andere de mooie 15e eeuwse ruïnekerk, die tijdens de 80-jarige oorlog is afgebrand, maar deels weer is opgebouwd. Bijzonder. Op de terugweg naar de bus nog even langs de kleine Aldi in het dorp, waar wij borrelhapjes voor de avond in gingen slaan.

Te plek in ons hotel

Wij stapten weer in de auto en reden naar het kleine Bergen aan Zee. Aangekomen in dit dorpje, parkeerden wij op de parkeerplaatsen bij het Zeeaquarium en deden eerst samen een ronde over het strand en terug door het dorp. Het is knap koud aan de kust. Het dorp is op het moment zelf (januari 2026) wat súterich. Grote 60-ger jaren flatgebouwen worden en staan op het punt te worden gesloopt.

Ondertussen is het drie uur en konden wij inchecken, wat wij ook deden. Na het inchecken eerst even rondkijken op onze ruime kamer met bubbelbad, vervolgens haalden wij onze spullen, nodig voor de komende uren uit ons vakantiebusje. Daarna genieten de gashaard aan gedaan en ook samen heerlijk een hele tijd in het warme bubbelbad. Op een gegeven moment een Corona Cero een fles 0.0 rosé en borrelhapjes en 's avonds casten wij natuurlijk het schakelprogramma van ESPN naar de tv. Lekker voetbalflitsen kijken.

Uitzicht vanaf het balkon, een regenachtige morgen in Bergen aan Zee

De volgende morgen namen wij eerst nog een bubbelbad mijn lief hield het wat langer vol dan ik. Ik verraste haar dan toen ik uitgebadderd was maar op een esprosso in bad. Na het badderen brachten wij de meeste spullen vast naar de bus en vervolgens gingen wij lekker ontbijten, ja lekker, maar iets minder volledig dan de vorige vakantie bij Pier99.

Tien uur checkten wij uit en besloten nog in Egmond aan Zee te gaan kijken. Ondanks de lichte regen, was het veel aangenamer weer dan de vrijdag en wij wandelden heerlijk over het strand en in het dorp.

Mijn lief kocht nog een mooie broek en blouse bij Norah en wij kochten nog 2 koelkastmagneten. Toch een fijn dorp dat Egmond aan Zee.

Zilvermeeuw met appel op het strand

Voor wij weer in de bus gingen, maakten wij nog wat kiekjes bij de vuurtoren.

vuurtoren J.C.J. van Speijk

En dan tevreden via een andere route door de Zaan en onder het IJ door en over Almere weer naar huis.

Onze kinderen en kleinkind komen vanavond bij ons Chinees eten, leuk!

Naar menu Nederland

Koffiebranderij en Theehandel Oosterzee

 Niet direct aan de Oosterzee, daar werd overigens vroeger wel de meeste koffie en thee Omhuizen aan land gebracht, maar in het stadscentrum aan de Midstraat is de koffiebranderij Oosterzee. Dat het hier zo lekker ruikt, komt vooral, omdat de familie Oosterzee hier altijd zulke lekkere koffie aan het branden is.

Tracy Oosterzee is de huidige bazin van de koffiebranderij en theehandel, waar je ook beneden in het café een heerlijk bakkie pleur kan kopen.

Tracy Oosterzee, Midstraat 1 Omhuizen

Koffiebranderij en Theehandel Oosterzee, Midstraat 1 Omhuizen

Menu Omhuizen

Manege Oosterzeepaarden

 Aan de Strandweg in Omhuizen ligt manege Oosterzeepaarden, de wordt gerund door Lori Oosterzee, een groot paardenliefhebster. Zelf vind ik paarden prachtige beesten, maar opgegroeid in de stad ben ik niet bepaald een cowboy. Buiten ponyrijden op baantjes als kind onder begeleiding van iemand die meeloopt, ben ik een keer met collega's en ook mijn lief wezen paardrijden in Noordwijkerhout bij een manege en in het bos en tijdens onze vakantie in de Verenigde Staten van Amerika heb ik meerdere keren paard gereden met mijn lief, tante en nichtjes en daar vanzelf ook voornamelijk buiten de bak.

Houd je als Omhuizer van paardrijden, dan kun je ritjes maken bij de Oosterzeepaarden manege en ben je ervaren genoeg, kun je ook het Oosterzeestrand op met de paarden.

Lori Oosterzee Strandweg 19 Omhuizen

Manege Oosterzeepaarden Strandweg 19 Omhuizen

Menu Omhuizen

De Rechtbank van Omhuizen

Volgens de principes van de trias politica is de rechterlijke macht onafhankelijk van de uitvoerende macht en de wetgevende macht. De rechterlijke macht in Omhuizen ligt bij de plaatselijke rechtbank, waar recht gesproken wordt in civiel en strafrecht.

Onze rechtbank is gevestigd in een classisistisch gebouw met grote zuilen aan het Marktplein van Omhuizen tegenover het Filmpaleis. Opperrechter op dit moment is Rechter Boon, die in een mooi huis aan de Parkweg woont met zijn vrouw, die advocaat is en kantoor houdt in het Stationskantoor. 

Omhuizen ligt in een 'niemandsland' en hoort daardoor nergens bij. Toch is er een gewoon plaatselijk bestuur. Waar de Omhuizer Raad de regels maakt en dus de wetgevende macht is en bij het college van burgemeester en wethouders de uitvoerend macht ligt.

Rechter Mark Boon Parkweg 12 Omhuizen
Advocaat Patricia Zandstra Parkweg 12 Omhuizen

Rechtbank van Omhuizen Marktplein 2 Omhuizen

Menu Omhuizen

De Centrale

 Aan de westkant van Omhuizen bevindt zich al heel lang de Centrale, die Omhuizen van energie voorziet. In het begin werden er per trein steenkolen aangevoerd om energie voor de stad op te wekken, later werd overgeschakeld naar olie en nog later naar aardgas en biobrandstoffen.

Tegenwoordig is Robin Kragt de huidige directeur van onze Centrale druk met de omschakeling naar schone energie. Overal in en om Omhuizen zijn zonnepanelen verschenen en, waar mogelijk staan windturbines die ons van stroom voorzien en onder de Zeebrug aan de Strandweg wordt blauwe stroom opgewekt uit het getij. Nog even en de hele energieproductie in Omhuizen is groen.

Robin Kragt directeur De Centrale Oosterstraat 5 Omhuizen
De Centrale Varkensweg 3 Omhuizen

Menu Omhuizen