Boa Constrictor

 Twee dagen voor kerstmis bezochten wij met zijn allen Dierenpark Amersfoort weer eens. Mooi voor de kerst versierd zag er het nu in de winter heel anders uit halverwege ons bezoek wilden wij toch even opwarmen en gingen daarom nadat wij de giraffen hadden bekeken even het lekker warme honderdduizenddierenhuis in. Hier is onder andere een terrarium met een boa constrictor.

De boa constrictor is een slang uit de familie reuzenslangen (Boidae). De soort is een van de bekendste soorten wurgslangen. De soort komt voor in delen van Midden- en Zuid-Amerika, van Mexico tot zuidelijk Brazilië. Het is een weinig gespecialiseerde soort die zowel langs de randen van woestijnen als in tropisch regenwoud of moerassen te vinden is. In grote delen van het verspreidingsgebied komt de slang algemeen voor en de soort wordt dan ook niet beschouwd als een bedreigde diersoort.

De boa constrictor eet voornamelijk knaagdieren, vogels en kleinere reptielen zoals hagedissen. De slang wurgt zijn prooi en slikt deze vervolgens in één keer door. De boa wordt twee tot drie meter lang en heeft een lichtbruine kleur met donkere ronde vlekken op de rugzijde die enige variatie kennen. De slang is niet giftig en is niet gevaarlijk voor mensen. De slang is te klein om een mens te doden of door te slikken en zal altijd proberen te vluchten bij een confrontatie.

Er worden verschillende ondersoorten onderscheiden, waarvan er enkele alleen op geïsoleerde eilanden te vinden zijn. De ondersoorten verschillen ook in lichaamskleur en -tekening en sommige worden aanzienlijk groter dan exemplaren die behoren tot andere ondersoorten.

 Naar menu Flora en Fauna

Brilbeer

 Op 23 december gingen wij met zijn vijven weer naar Dierenpark Amersfoort. In verband met de kerst was de dierentuin mooi in kerstsfeer gebracht en tegen het einde van de middag toen het al behoorlijk schemerde waren al die lichtjes een  prachtig gezicht.

Wanneer je het park binnenkomt is een van de eerste dieren die je kan zien al sinds jaar en dag de bril beer, dit dierenverblijf is al jaren voorzien van een mooi kliminstallatie waarmee je de beren ook van bovenaf kunt bekijken voor je de glijbaan naar beneden neemt.

De brilbeer (Tremarctos ornatus) is de enige nu nog levende soort in het geslacht Tremarctos van de beren (Ursidae). Het is een middelgrote beer waarvan kop en romp 1,20 tot 1,75 m lang zijn, met een dichte, lange, ruige, zwarte tot donkere roodbruine vacht met roomwitte vlekken op de kin, nek en borst, en vaak rond de snuit en ogen. Het is de enige berensoort die van nature in Zuid-Amerika leeft, waar hij voorkomt in het tropische Andesgebergte van Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia en het noordelijkste puntje van Argentinië.

De brilbeer is een middelgrote beer met afgeronde oren en een korte staart. De voorpoten zijn langer dan de achterpoten, de gebogen klauwen kunnen niet ingetrokken worden en het dier loopt op vlakke handen en voeten. Zijn vacht bestaat uit dicht, lang, grof haar. De kleur van de vacht varieert van zwart of zwartachtig bruin tot zwartachtig rood. Individuele beren vertonen meestal witte, roomkleurige of gelige vlekken rond de ogen, die doorlopen naar de snuit, wangen, keel, nek en borst. Deze markeringen zijn zeer variabel over het verspreidingsgebied van de brilbeer, niet alleen in kleur maar ook in grootte, en ze kunnen variëren van prominent tot volledig afwezig. Toch zijn ze het meest onderscheidende uiterlijke kenmerk van de brilbeer. Als de vlekken aanwezig zijn, vallen ze meer op bij de jonge beren, terwijl bij volwassenen de gezichtsvlekken dunner kunnen worden naarmate ze ouder worden. De vorm van de vlekken duidt niet op familierelaties tussen individuen.

Zoals bij alle beren, zijn bij de brilbeer de mannetjes veel groter dan de vrouwtjes. Volwassen mannetjes zijn de helft groter dan vrouwtjes. De schedel van de mannetjes is ook langer dan die van de vrouwtjes. De mannetjes hebben een goed ontwikkelde beenkam in de lengte over de schedel lopen die bij vrouwtjes afwezig of veel kleiner is. Het mannetje is met ongeveer 150 kg een stuk zwaarder dan het vrouwtje dat zo'n 60 kg weegt. In gevangenschap kunnen deze beren ruim veertig jaar oud worden.

 Naar menu Flora en Fauna

Marktmeester Jacob van der Hoek

 Interview door Wiebe Pen

Wij zitten deze zondagmiddag in bar-café de Pinguin aan de Martkstraat. Morgen is het weer maandag marktdag in Omhuizen, maar vandaag wilde Jacob van der Hoek die al 35 jaar marktmeester in onze stad is vrij maken voor een interview met de Omhuizer Krant.

Het vak van marktmeester in onze stad is de afgelopen jaren veranderd. De voorganger van Jacob en Jacob zelf ook tot midden jaren 90 hadden maar met 2 markten te maken, allebei op maandag de warenmarkt op het marktplein en de veemarkt op de Marktstraat. De laatste week van juni was er dan nog de kermis en dan was er nog de standplaats voor een oliebollenkraam op de Stadhuispijp en een aan de Havenstraat bij de supermarkt in december.

Jacob die dit werk al lang met veel plezier doet zegt, dat er veel is veranderd. Na de mond- en klauwzeer uitbraak in 2001 is de veemarkt op de Marktstraat nooit meer teruggekomen. Wel is er in december op de Marktstraat de adventsmarkt gekomen, een dagelijkse kerstmarkt die 24 dagen duurt. Sinds het begin van de eeuw is er alle woensdagen van juli de braderie op alle straten in het stadscentrum bijgekomen. Op de laatste vrijdag van juli is er in Mesa Pueblo de jaarmarkt en bij de opening van het strandseizoen is er drie dagen kermis aan Zee op de Zeeweg. Jacob vertelt onder het genot van een bak koffie, dat de uitbreiding hem best veel extra werk oplevert, maar dat ie daar ook blij mee is. De dagen dat ik voor de markt en ambulante verkoop in onze stad in het spier ben, hoef ik geen andere ambtelijke werkzaamheden op ons stadhuis te doen, dus helemaal prima. Morgenvroeg om vijf uur staat Jacob weer paraat met koffie voor de marktkooplui, die na de kerstdrukte in de stad weer hun kramen opbouwen.

de laatste week van juni staat er vast weer een reuzenrad op het Marktplein

Café de Pinguin #Marktstraat 8
Kantoor marktmeester #Stadhuispijp 1a
Jacob van der Hoek (marktmeester) #Westerstraat 24
Omhuizer Krant - Wiebe Pen #Stationsweg 2

Menu Omhuizen

Leer, Weihnachtsmarkt

Kwart voor vier vertrokken wij uit Bourtange, om om twintig over vier in de Oost-Friese stad Leer aan te komen. Het was niet ons eerste bezoek aan deze mooie Duitse stad. De camperplekken midden in de stad waren bezet, dus zouden wij later nog op zoek moeten naar een plek voor de overnachting, maar eerst geparkeerd op een gewone parkeerplaats om hier even de stad in te gaan.

Ook in deze Duitse stad, was net als in Nordhorn een kerstmarkt. Wij kuierden langs de Hafenpromenade, die ook mooi met kerstverlichting versierd was en waar ook leuk versierde scheepjes lagen en zagen in de verte een mooi hoog reuzenrad. Ondertussen maakten wij samen wat kiekjes en keken in het rond. Tot mijn verrassing zei mijn lief, 'zullen we zo in het reuzenrad?' Verrassend voor mij, omdat ze het nooit zo op die hoge dingen had.

Nou ik had hier wel zin in. Op de kerstmarkt aangekomen, kochten wij twee kaartjes voor het reuzenrad en wachtten op onze beurt. Heerlijk in dit ding naar boven, genieten van de al knap donker wordende omgeving en muziek, uitzicht en elkaar.

Na het reuzenrad liepen wij verder de kerstmarkt op.

Verderop op de markt onder andere een heel hoog houten chalet met bovenin een kletsende elandkop.

Na een uurtje over de kerstmarkt in Leer, liepen wij weer richting busje, ongemerkt wel met een flinke omweg via de haven weer. Toen ik terugkwam eerst even piesen, voor wij naar een plekje voor de nacht gingen zoeken.
Wij zouden de nacht net als 5 jaar eerder doorbrengen in Weener een stad een paar kilometer onder Leer. Fijn dat veel Duitse camperplekken jaarrond open zijn. Aan de haven in Weener was volop plek en wij hebben er heerlijk geslapen. De andere morgen ontbeten wij heerlijk in de bus, betaalden ons kampgeld aan de havenmeester, deden de nodige camperdingen, wc en vuil water legen en gingen weer richting Nederland. De 19e december stond in het teken van kerstvisite, eerst naar mijn moeder in Leeuwarden, vervolgens naar de ouders van mijn lief in Hindeloopen.

's-Avonds gingen wij blij weer naar huis, maar onze kerstvakantie duurt nog langer. Overmorgen alweer lekker met onze kinderen en ons kleinkind naar de dierentuin.

Naar menu Duitsland
Meer Leer

Bourtange vesting

 Wij vertrokken uit Haren in Duitsland over binnenwegen richting Bourtange het Groningse vestingdorp aan de Nederlandse kant van de grens, waar wij rond 20 voor 4 aankwamen.. Wij waren er allebei nog nooit geweest en vooral ik was nieuwsgierig om hier eens rond te sneupen, maar ook mijn lief vond het hier prachtig. Wij parkeerden ons vakantiebusje op de parkeerplaats bij de Vriesse Weg.

Wij liepen over de singel richting brug bij de Vriesse Poort, waar wij ons even op de foto lieten zetten door 2 voorbijgangers en liepen de vesting in. Ook Bourtange was opgeleukt met kerstversiering en kerstbomen. Wij kuierden naar het centrale plein en keken rond en gingen rechtsaf de omwalling op, om een rondje over de vestingwallen te lopen. Door de dwingers om de vesting dachten wij op een gegeven moment dat wij rond waren, wij hadden onder andere het secreet en het kruithuis gezien en daalden bij de brug weer af.

Maar ik vond de tegenover gelegen bebouwing en de brug toch wel iets anders dan ik in mijn geheugen had vastgelegd.

Wij gingen door de poort en hier stond niet het wapen van Friesland op, maar dat van Groningen. Wij waren dus nog maar halverwege. Maar wij gingen het dorpje weer even in, om weer bij de goede poort uit te komen. Het was een mooie wandeling door deze laat 16e eeuwse vesting en wij zochten ons vakantiebusje weer op. Op de parkeerplaats stond inmiddels ook een politiebusje, te niksen? Wij aten achterin nog een lekker aardbeiengebakje voor wij vertrokken naar de kerstmarkt in Leer, opnieuw in Duitsland.

Naar menu Nederland

Bourtange is een vestingdorp met aangrenzende moderne kom in de Nederlandse provincie Groningen, dat tussen 1580 en 1593 tijdens de Nederlandse Opstand is aangelegd. Bourtange ligt in Westerwolde. Het dorp is een beschermd dorpsgezicht. Ten noordwesten van de vesting ligt de rest van de kom van het dorp. In 1580 werd hier in enkele dagen een compleet fort gebouwd. De stad Groningen was toen onder leiding van stadhouder Rennenberg overgelopen naar het kamp van de Spaanse koning. Om de bevoorrading vanuit het Duitse achterland te blokkeren gaf Willem van Oranje daarom opdracht aan de overste Diederik Sonoy op de Bourtange een schans aan te leggen. In april 1593 bezetten Staatse troepen de passage door het moeras. De eerder begonnen schans werd nu in opdracht van stadhouder Willem Lodewijk van Nassau voltooid. De belangrijkste vestingbouwmeester die bij het project betrokken was, was de Friese ingenieur Pauwel Symonsz uit Bolsward. In 1594 werd ook de stad Groningen door de Staatse troepen veroverd, waarna de vesting Bourtange onderdeel werd van de grensverdediging van de drie noordelijke provincies Groningen, Friesland en Drenthe. De vesting viel onder het gezag van de Staten van Friesland, die ook de predikant, de schoolmeester en andere beambten benoemde. De stad Groningen, die het gezag over Westerwolde uitoefende, had alleen iets over het buitengebied van de vesting te zeggen. Al snel na de bouw vestigden zich ook burgers binnen de vesting. Ten minste in 1597 had de vesting een eigen veldpredikant. Na de bouw van een garnizoenskerk in 1607 ontstond er een kerkelijke gemeente, die onder het gezag van de classis Oldambt viel.

Nordhorn, kerstmarkt

Woensdag 16 december gingen mijn lief voor het eerst sinds 2016 een kerstmarkt bezoeken. Wij hadden een paar dagen vrij genomen en besloten de kerstmarkt in Nordhorn te bezoeken. Aan het eind van de morgen vertrokken wij en even na enen kwamen wij aan met ons camperbusje dat wij na een paar omzwervingen direct op de camperstandplaats parkeerden. 

Wij betaalden het benodigde parkeergeld in de automaat en liepen vervolgens langs het pad aan het meer naar het stadscentrum, een kort wandelingetje. Op de kerstmarkt was het nog niet heel druk maar wel gezellig en de meeste kraampjes waren eetkraampjes.

Op een gegeven moment videobelden onze dochter en kleinzoon even gezellig, die nog niet in de gaten hadden dat wij er even op uit waren aan de andere kant van de grens. Gezellig. Daarna ging mijn lief de schoenenzaak in, voor een paar lekkere schoenen om op te werken. Ze slaagde en hield ze gelijk aan en de oude schoenen gingen in de tas.

Wij struinden weer wat over de kerstmarkt maar gingen op een gegeven moment toch weer een winkel in, de Tedi voor wat frutsels en fratsels. Op een gegeven moment even een plas in het toilet van het winkelcentrum Vechte-Arkaden, mijn lief scoorde nog een vest en met alle boodschappen in de tas sjouwden wij nog even langs de watertjes Vecht en zijtak bij de mooie stuw bij de Mühlendamm. Wij hadden besloten om ook maar lekker in de stad te eten het werd veel en voordelig bij kebabzaak Urfa mijn lief een pizza met een halve liter bier en ik een kebabschotel met een halve liter bier. Lekker vol kuierden wij in het schemerdonker nog even over de kerstmarkt en weer terug naar ons busje. Daar sloot ik de stroom aan, het kacheltje aan en koffie maken. Het was al snel 23 graden in de bus, het was dus gedurende de avond, dan weer aan en dan weer uit met de verwarming. 's-Avonds op de telefoon de bekerwedstrijd Feyenoord - Heerenveen 2-3 volgen, dat was het minst succesvolle deel van een verder perfect begin van onze kerstvakantie.

Wij sliepen heerlijk in Nordhorn en besloten de ochtend van donderdag 17 december niet in de bus te ontbijten, maar lekker in het nabijgelegen Pier99, een idee van mijn lief.
Wij naar binnen en wij mochten een tafeltje zoeken, wij kregen een pot koffie en mochten naar het buffet lopen en pakken, waar wij zin in hadden. Wij ontbeten prima. Ik maakte nog een vergissing, wilde een eitje doppen, maar het ei bleek rauw. Ik had onze eieren van het verkeerde schaaltje gepakt.

Na het ontbijt maakten wij ons klaar voor vertrek. Mijn lief wilde ook nog even langs een Posten Börse, daarvoor reden wij noordwaarts naar de stad Haren in Emsland. Daar parkeerden wij op een parkeerplaats en in deze stad haalden wij en bij de Posten Börse, de Rossmann drogisterij en bij de Lidl een tas vol spullen.

Voor wij vertrokken, dronken wij achter in onze camperbus nog een lekkere kop koffie en wij gingen lekker binnendoor richting Bourtange aan de Nederlandse kant van de grens.

Naar menu Duitsland

Meer Nordhorn

De Ontbijtclub

 

De oude Willem de Haas was vroeger molenaar van Molen De Haas aan de Molengracht 1. De Haas was een graanmolen en De Haas leverde o.a. aan bakker Bakker Bakker, de bakkerswinkel van Bert Bakker aan de Marktstraat 14.

Willem de Haas heeft twee kinderen, Lianne en Willem junior. Een aantal jaar geleden besloot Willem rustiger aan te gaan doen en nam Lianne de molen en naastgelegen graanhandel over. Willem en zijn vrouw Lot verhuisden naar de Pluimveestraat en Lianne bleef bij de molen en graanhandel wonen.

Ondertussen was ook Willem junior voor zichzelf begonnen. Tegenover de molen begon hij De Ontbijtclub. Een bijzonder concept dit restaurantje, waar je kunt ontbijten of een ontbijtje voor onderweg nemen. Het ontbijt is hier gedurende de gehele dag verkrijgbaar en dan hebben wij het niet alleen over een broodje, maar ook Engels en Amerikaans ontbijt, ontbijtburrito's pannenkoeken en zo kun je hier dus van 6 uur tot 18:00 uur een ontbijtje scoren. Overigens is om mee te nemen het broodje pindakaas toch een van de populairste producten.

Wim junior ging niet alleen zelf bakken, maar nam ook af bij Bert Bakker, die dan weer eerst van zijn vader Willem, maar later ook van zijn zus Lianne inkocht. Ook Bert Bakker heeft twee kinderen, Hennie en Sjoerd. Sjoerd woont tegenwoordig ook bij de molen en heeft een relatie met Lianne en ooit gaat dochter Hennie Bert opvolgen in de bakkerij.

Molen De Haas en Graanhandel, Lianne en Sjoerd De Haas-Bakker Molengracht 1
Willem en Lot de Haas Pluimveestraat 13
Bakker Bakker, Bert en Tinie Bakker Marktstraat 14
De Ontbijtclub, Willem jr. de Haas Molengracht 11

Menu Omhuizen

Het Sinterklaassprookje

 

Al sinds jaar en dag een traditie, in de week van het Sinterklaasfeest gaan alle basisschoolleerlingen van Omhuizen naar een voorstelling in het Omhuizer Theater in het Water.

In die week wordt het Sinterklaassprookje opgevoerd voor alle schoolkinderen. Ieder jaar voeren personeel en vrijwilligers van onze basisscholen voor de scholieren een sprookje op in het in de grote zaal van het in de stad boven het water gelegen theater.

De kinderen gaan met de juffen en meesters naar het stadscentrum en voor veel van hen is deze voorstelling een eerste kennismaking met theater en toneel.

Dit jaar werd het door meester Osinga directeur van basisschool De Singel geregisseerde sprookje Repelsteeltje opgevoerd. Voordat de plaatselijke jeugd vrijdagavond thuis Sinterklaas ging vieren zaten zij eerder die week 's-morgens of 's-middags bij een van de voorstellingen, die zoals altijd weer enthousiast werd ontvangen, een welkome onderbreking van het gewone schoolwerk.

Theater in het Water - Zeeweg 1
Meester Teade Osinga - Paardenstraat 13
Basisschool De Singel - Singel 27

Menu Omhuizen

Hazes

 Een paar weken had mijn lief kaartjes gekocht voor Martijn Fischer zingt Hazes. Martijn Fischer heeft in het verleden André Hazes al gespeeld in een musical en in de film Hij gelooft in mij uit 2015. Voor onze familie is ie de laatste tijd vooral bekend als de opa van Dikkertje Dap, omdat onze kleinzoon deze film heel graag erg vaak ziet.

Wij fietsen dus vrijdagavond naar de fietsenstalling van het station in Zwolle, stallen onze fietsen en gaan uit de fietsenkelder de trap weer op en steken over naar de Buitensoos, waar het concert gaat plaats vinden.

Voor het concert is er eerst een deejay die veel Nederlandstalig draait om de sfeer er vast in te brengen. Het geluid in deze zaal is niet best. Het enige liedje dat goed te verstaan was, was Zwart Wit van Frank Boeijen, maar in dit geval niet gezongen door Frank Boeijen, want die heb ik nog nooit verstaan.

Twee tapjes elk later was het half tien, kwam de band en even later ook Martijn Fischer het podium op. Het concert was oké, maar toch het geluid slechter, dan wij bijvoorbeeld in Hedon gewend zijn. Een muts stond op een gegeven moment een paar meter voor ons ruzie te zoeken met een jongere meid achter haar, die met haar, wij denken, vader en moeder in het publiek stonden. Wat een bitch. Was onder het dansen waarschijnlijk even aangestoten.

Affijn, de meeste nummers die Martijn Fischer zong, kenden wij ook wel van André Hazes. Al denken wij, dat André Hazes wel een veel groter stemvolume had, maar het was leuk en gezellig en Martijn is op het podium natuurlijk ook wel 10x beweeglijker dan André.

Was nog 2 bier later even na elven was het concert afgelopen en gingen wij  naar huis en schakelden wij weer over van bier naar rosé. Een leuke avond.

André Hazes en Martijn Fischer staan ook op de Spotify afspeellijst Radio Omhuizen.

Naar Menu Muziek

Jurre en Perry, de toppers van Omhuizen Voetbal

 Afgelopen zondag speelde Omhuizen Voetbal in de HFL competitie de laatste wedstrijd van dit seizoen. Komend seizoen gaat er weer een en ander veranderen bij onze plaatselijke voetbaltrots. Aanvaller Perry Beukenkamp, die inmiddels 39 is stopt als aanvaller en gaat komend seizoen verder als hoofdtrainer van de selectie. Jurre van der Sloot stopt als voetbaltrainer en gaat verder als trainer bij de schaatsclub van Omhuizen. Beide mannen kennen elkaar goed, omdat ze ook collega's en leerkracht zijn bij Hoge School van Omhuizen. Wiebe Pen, hoofdredacteur van de Omhuizer Krant zocht ze op voor een interview in onze krant.

Perry en Jurre, jullie zijn de mannen die een aantal jaren het initiatief namen om met een plaatselijke voetbalclub de stap te maken naar de HFL competitie, daarmee heeft onze stad wel een en ander aan jullie te danken. Hoe heeft dit idee ooit vorm gekregen?

Jurre: Perry en ik trekken al heel lang samen met elkaar op, wij speelden geregeld tegen elkaar in de plaatselijke competitie van Omhuizen en zijn al meer dan 15 jaar collega's op de Hoge School.
Perry: Ik voetbalde bij het team van Kadenbuurt, en Jurre voor IJsbaanwijk. De plaatselijke competitie is heel leuk en gezellig hoor, maar het niveau is niet hoog. De beste spelers spelen bij allerlei verschillenden buurtelftalletjes en wij zagen elkaar geregeld na ons werk en zaten op het idee te broeden om met een team in een niet plaatselijke competitie te gaan spelen met de beste spelers van onze stad.
Jurre: Probleempje is natuurlijk dat onze stad een soort van vrijstaatje is, dat bij geen enkel land is aangesloten. De oplossing hebben wij gevonden door ons bij een niet bij de FIFA aangesloten bond die interregionaal speelt aan te sluiten en zich niet veel aantrekt van nationale grenzen, net als de meeste inwoners van onze mooie stad.
Perry: in de loop van 2023 begonnen wij de betere spelers en talenten van de teams in de plaatselijke competitie te benaderen om voor de op te richten club Omhuizen warm te laten lopen. In de zomer leek dat te gaan lukken en eind 2023 startten wij in een HFL competitie.
Jurre: gevolg was wel, dat de Omhuizer voetbalcompetitie 2024 begon met 2 teams minder, doordat wij met Omhuizen Voetbal met een selectie en een jeugdselectie in de competitie begonnen.
Perry: Overigens was dat voor de plaatselijke bond maar even een verlies, inmiddels zijn er alweer 2 nieuwe teams bijgekomen, door de groei van het voetbal in de stad. En Omhuizen Voetbal is een prachtige aanjager voor het voetbal in onze mooie stad geworden. Er wordt nu op veel hoger niveau gevoetbald en talent wordt beter benut. En ook op recreatief niveau is er ook nog steeds een gezellige competitie in de stad.

Jij bent al snel weer gestopt met voetballen op niveau Jurre en werd trainer van onze selectie en kon daardoor al snel weer in de plaatselijke competitie gaan spelen.
Jurre: ja Wiebe, ik heb in het eerste seizoen in de HFL veel last van mijn linkerknie gehad en kon niet voluit trainen. Gezien mijn leeftijd en omdat ik de kans kreeg besloot ik als trainer van Omhuizen in de HFL aan  de slag te gaan en weer op vrijdagavond bij IJsbaanwijk mijn wedstrijdjes te gaan spelen.

En Perry, ook jij bent nu met 39 jaar aan je voetbalpensioen in het prestatievoetbal toe. Ga jij nu dezelfde weg bewandelen als Jurre?
Perry: Jazeker, ik neem als trainer van Omhuizen het stokje van Jurre over en ga ook weer op een laag niveau voetballen bij de Kadenbuurt.
Jurre: Tezamen met een drukke baan bij de Hoge School en een gezin met jonge kinderen, ging er vooral het laatste jaar erg veel tijd in het trainerschap zitten. Ik ga mij nu vooral op die eerste twee concentreren, de Hoge School en mijn gezin en ga daarnaast als schaatstrainer bij IJsclub Omhuizen aan de slag, maar nu dus niet als voetbaltrainer, maar als schaatstrainer.
Perry: Ik heb er erg veel zin in als voetbaltrainer van het beste elftal van de stad. Mooi is, dat onze club nu ook aantrekkingskracht heeft op goede voetballers van buiten onze stad, waardoor het niveau het laatste seizoen nog hoger is geworden.
Jurre: Dat is zeker waar, echter zal Omhuizer altijd een eerste selectie houden met een flink plaatselijk tintje.

Dat gaan wij komend seizoen zeker weer zien. Na het interview verlaten Jurre en ik het spelershome onder de hoofdtribune naar buiten, terwijl Perry naar de kleedkamers vertrekt om aan een training te beginnen.

Perry Beukenkamp - Oosterzeeweg  29
Jurre van der Sloot - Singel 8

Menu Omhuizen

Twee nieuwe stoelen en...

 

Meubelhuis JaHé
Markstraat 22
Omhuizen

Meubelmagazijn en Timmerfabriek JaHé
Parallelweg 13
Omhuizen

Onze kleinzoon van ruim twee zat tot nu toe bij ons altijd op een kinderstoel, maar hij vindt zichzelf en dat vinden wij eigenlijk nu ook te groot voor zo'n kinderstoel. Dus togen wij samen op onze vrije dag naar het plaatselijke meubelhuis voor twee extra stoelen.

Wij hebben vier nog goede stoelen staan, maar zodra er meer dan twee mee-eten is dat te weinig. Dus twee erbij. In het meubelhuis, was volop keus en wij vonden twee leuke stoelen, die bij onze bruine wat bredere stoelen passen, wanneer wij zij in een afwijkende kleur zouden kopen, dat werd mosgroen.

Mevrouw Anita Stoel, die ons goed hielp, gaf ons vanwege de op handen zijnde zwarte vrijdag nog een mooie korting en terwijl zij de bon schreef, kregen wij elk een lekkere kop koffie met cake. Toen zij terug kwam en meldde zij dat de stoelen in het magazijn verderop in voorraad waren en dat wij ze daar vandaag nog op konden halen.

Als wij ze nu ophalen zouden ze bij het magazijn met pauze zijn, dus keken wij nog even rond en vertelden wij, dat wij eigenlijk binnen afzienbare tijd ook wel een nieuwe bank wilden. Collega Karin Timmerman zei, dat al die hoekbanken die tegenwoordig in het meubelhuis staan ook als vierzits, wat wij graag willen konden worden geleverd.

Mijn lief en ik zochten nog even en vonden een mooie bank. Wij overlegden nog even bij Karin en Anita en bestelden een nieuwe mosgroene leren bank met weer een mooie zwarte vrijdagkorting, die over 16 weken klaar voor ons zal staan in het meubelmagazijn. Weer werd een bon geschreven en nu was het ook laat genoeg om onze stoelen te halen. Schaft in het meubelmagazijn zat erop.

Mijn lief rijdt met ons rode busje naar de Parallelweg, waar wij onze nieuwe stoelen, verpakt in één doos konden ophalen, John Stoel laadde hem in onze bus vanaf zijn steekwagentje.

Wij zijn er blij mee.

Menu Omhuizen

Breedvoorhoofdkrokodil

 Wij hebben met onze familie een jaar lang allemaal een abonnement op Dierenpark Amersfoort. Dit weekend logeert onze kleinzoon van twee bij ons, omdat mijn dochter dit weekend elders werkt. Een mooie gelegenheid om met onze zoon en kleinzoon weer een dagje naar de dierentuin te gaan.

Eind september met ons eerste bezoek met het nieuwe abonnement waren wij niet in de Stad der Oudheid geweest, daarom deden wij dit deze keer al vrij snel. In deze stad is ook een verblijf voor de krokodil van het park, een breedvoorhoofdkrokodil.

Een mooie anekdote van tussen de 25 en 30 jaar geleden, onze zoon was als de dood voor krokodillen en wij ontliepen die, toen ie pas nieuw in het park was, zelfs de krokodillenhuid, die in de ark van de dierentuin te vinden was, toonden wij hem niet.

Onze kleinzoon is hierin anders, die stond op zijn gemak naar de kleine krokodil te kijken en vooral ook de vele kleine visjes die om de krokodil zwommen fascineerden hem.

 

Doordat het een regenachtige zaterdag was, was het niet druk in het park, maar daardoor wel heerlijk relaxt. Tijdens ons bezoek in september had onze kleinzoon zijn middagslaapje terwijl wij door het Dinobos liepen, vandaag ging ie er rennend doorheen en genoot hij volop.

De breedvoorhoofdkrokodil lijkt sterk op de kleinere soorten uit het geslacht gladvoorhoofdkaaimans Paleosuchus, hoewel deze niet voorkomen in Afrika maar in Zuid-Amerika. De breedvoorhoofdkrokodil is een van de kleinste soorten krokodillen, de totale lichaamslengte inclusief de staart bedraagt 1 tot 1,5 meter. Het lichaam is voorzien van een gecompliceerd pantser bestaande uit grotere en kleinere, dikke beenplaten die vooral op de rug, de staart en in de nek aanwezig zijn. Ook boven ieder ooglid is een verdikte benige plaat aanwezig. Ook de buik is voorzien van stevige benige schubben die het pantser completeren. Deze krokodil heeft relatief grote ogen, een smalle kop en korte snuit, enigszins omhoog gekromd. Oudere exemplaren zijn egaal donkerbruin tot zwart gekleurd, de buik is geelachtig en heeft vele zwarte vlekken. De juvenielen hebben een donkerbruine kleur met afstekende gele strepen aan de flanken evenals een zwarte bandering op het lichaam en de staart. De iris heeft een bruine kleur. De breedvoorhoofdkrokodil heeft 5 rijen voortanden en 12 tot 13 rijen tanden in de bovenkaak en 14 of 15 rijen kiezen in de onderkaak en heeft totaal dus 60 tot 64 tanden. 

De breedvoorhoofdkrokodil is in tegenstelling tot de meeste krokodilachtigen 's nachts actief en wordt maar zelden overdag aangetroffen. De krokodil neemt niet vaak een zonnebad zoals andere krokodillen. De breedvoorhoofdkrokodil vermijdt grotere wateren en komt niet in groepen voor maar leeft solitair. Er wordt vaak een soort hol gegraven in de oever waarvan de opening soms onder water zit, hier schuilt de krokodil overdag om 's nachts actief te worden. Op het menu staan voornamelijk krabben, kikkers en vissen. Het voedsel bestaat uit kleine vissen, amfibieën, kreeftachtigen, kleine reptielen en waarschijnlijk ook op het land levende dieren. Tijdens het droge seizoen, als er weinig vis in de rivieren zit, eet de krokodil voornamelijk kreeftachtigen. Echter ook fruit wordt gegeten wat uitzonderlijk is voor krokodilachtigen. Juvenielen en met name de net uit het ei gekropen jongen eten voornamelijk insecten en wormen. Later gaan ze wat grotere prooien eten als kikkers, kikkervisjes en kleine vissen.

 Naar menu Flora en Fauna

Bocholt, goh lekker in de bus

 Wij vertrokken weer uit Ruurlo en reden door de mooie Achterhoek, voorbij Aalten de grens over naar Bocholt. Rond 1 uur waren wij in het centrum en mijn lief parkeerde de auto voor een uurtje in het centrum van de stad. Wij liepen even naar de Tedi in het centrum kochten daar 2 kleinigheidjes en liepen nog even naar de markt, waar de eigenlijke markt op dat moment weer werd afgebroken en zagen het oude na WOII herbouwde 17e eeuwse stadhuis. Maar wij hadden maar voor een uur parkeren betaald en gingen weer terug naar ons busje.

Weer in de bus besloten wij naar de camperplek te rijden bij het meer in de Aa-strang. Er waren vrijdagmiddag rond 2 uur nog volop lege plekjes, dus zochten wij er een uit. Ik haalde een envelop en briefje op bij het informatiebord, vulde het in deed er ter betaling voor 1 nacht 12 euro in en deed hem in de brievenbus.

Tijd om te gaan lunchen. Wij liepen het camperpark af staken de weg over naar bakkerij Gildhuis Brothuis, zochten allebei een lekker belegd broodje uit, elk een warme chocolademelk erbij en lekker even lunchen op het terras. Toen wij vonden, dat wij lang genoeg hadden gezeten, zochten wij het wandelpad langs de Aa-strang het riviertje dat richting binnenstad loopt op en liepen voorbij het textielmuseum langs het water door voormalig industriegebied naar de binnenstad.

Bij het meeting point aan het begin van het winkelgebied gingen wij lekker even zitten en kijken naar wat hier allemaal gebeurde en voorbij kwam. Ik stuntte nog even op het surf board speeltoestel en, maar even in het winkelcentrum Shopping Arkaden en eromheen sneupen. 

Wij keken even in kostuumwinkel Deiters Bocholt, kijken, kijken niet kopen. Wij waren in de Peek & Cloppenburg, 3 etages groot. Zo'n grote kledingzaak is er in het grotere Zwolle  zelfs niet. Ooit bij een P&C in Amersfoort mijn trouwpak gekocht, maar nu kochten wij er beiden niets. Mijn lief kocht bij de C&A wel mooie kleding straks voor de kerst met glimmertjes.

Na de inkopen kochten wij een lekker glas bier op het terras van Cafe Extrablatt Bocholt, dat als een brug over de Aa-strang is gebouwd. Na het biertje winkelden wij nog even en liepen dezelfde route weer terug naar ons campertje.

Aan het begin van de avond liepen wij nog naar de Netto Marken-Discount in de wijk naast het meertje, om spul te kopen voor warm eten. Het werd een zak nasi uit de vriezer en nog een pakje met stukjes kalkoen. In de camper in de wok maakten wij er later een heerlijke maaltijd van.

Eerder deze week zaten wij thuis met 's-avonds de verwarming aan, maar vanavond in de camper met het katoenen hefdak was het heerlijk zonder verwarming, tegen de tijd dat het voor ons bedtijd werd rond middernacht, had ik zelfs warme voeten en mijn sokken al een tijdje uit.

Wij sliepen die nacht heerlijk. Daar knap je echt van op. De volgende morgen werden wij heerlijk fit wakker. Na ons ontbijt werd het gauw nog drukker op de camperplek, maar wij vertrokken weer. 

Wij deden nog boodschappen in een Lidl in Rhede niet ver van Bocholt, mijn lief kocht nog een paar schoenen in de schoenenwinkel er tegenover en wij namen op afspraak (even videobellen) nog een paar maat 48 gympen meer voor onze zoon. Na het winkelen reden wij via een iets andere route dan de vrijdag weer huiswaarts.

Of toch niet helemaal. Voorbij Lochem besloten wij nog even naar Apeldoorn te rijden. Bij de Burger King lunchten wij nog even met een bananenshake en een Whopper, wij keken nog even in de grote speelgoedwinkel en de Declathon. Even oriënteren voor een nieuwe fiets. Hier was niet wat wij zochten in voorraad.

Na Apeldoorn weer op huis aan. Rond vier uur waren wij er. En inderdaad, in de bus is het warmer dan thuis.

Tussen alle witte campers is op zaterdagmorgen ons rode camperbusje niet meer te zien

Menu Zwerven Duitsland

Ruurlo, pierenwaaien

 Afgelopen weekend hadden wij allebei lekker vrij en het was goed weer, dus... nog even eropuit met ons campertje. Via binnenwegen zouden wij naar Duitsland rijden, want in Duitsland zijn deze tijd van het jaar vele plekken waar je met ons kleine rode campertje kunnen overnachten.

Koffie hadden wij van huis meegenomen en toen wij nabij kasteel Ruurlo waren aangekomen hadden wij wel zin in een bakje. Mijn lief parkeerde op de parkeerplaats bij het kasteel en wij kropen achterin ons busje. Lekker koffie en wij verdeelden de salted caramel chocoladeletter, die wij ook bij ons hadden.

Kasteel Ruurlo

Na de koffie gingen wij een rondje lopen door het landgoed rond het kasteel. Wij staken de weg over, volgden het pad onder de bomen door en liepen langs de oranjerie van het kasteel, waar bouwbedrijf Van Wijnen voor jubilerend personeel, dat er later die dag wel een feestje zal gaan vieren de rode loper uitgelegd en vaandels met foto's van de jubilarissen in de vlaggenmasten gehesen. Wij liepen verder richting moderne glazen brug van het vroeg 14e eeuwse kasteel. Overigens in alle eeuwen daarna is er wel iets aan het slot verbouwd, veranderd of toegevoegd.

Wij waren vandaag niet van plan om museum MORE in het kasteel te bezoeken, maar gewoon een rondje lopen, even de benen strekken rond dit mooie kasteel. Onderweg op ons wandelingetje maakten wij wat foto's en keken wij lekker even rond op deze plek. Het water in de slotgracht was ontzettend heerlijk en je zag de vissen op de bodem liggen en zwemmen. Een trekpontje met bloemen lag voor sier in de gracht, op slot. Niet erg, want het kasteel is toegankelijk met twee bruggen en er ligt nog een brug over de gracht van de ene naar de andere kant van het park.

Na het rondje om het kasteel kwamen wij weer terug bij de oranjerie, waar twee mannen inmiddels klaar waren met het klaarmaken van alles voor hun personeelsfeest. Mijn lief zei nog wat aardigs tegen hun, maar werd verder genegeerd, beetje lomp, maar wat ken't skele, wij hebben vrij. 

Terug in het busje namen wij nog het laatste beetje koffie en zetten onze rit voort richting Bocholt in Duitsland.

Naar menu Nederland

Naar DierenPark Amersfoort, prairiehond

Van mijn lief heb ik op mijn verjaardag die wij gisteren, maar eigenlijk zaterdag dus eergisteren vierden een abonnement op DierenPark Amersfoort gekregen en niet alleen ik, maar ook voor haarzelf, onze zoon, dochter en kleinzoon, dus 5 stuks. Prachtig cadeau.

Toen wij in Amersfoort woonden en ook toen wij in Harderwijk woonden hadden wij ook al eens jaarabonnementen gehad. Nu wonen wij alweer bijna 21 jaar in Zwolle, wij waren 9 jaar niet in deze dierentuin geweest, maar afgelopen zaterdag was het eindelijk weer eens zover. 

Even voor tienen vertrokken wij in twee wagens richting Amersfoort. Met onze abonnementen waren wij snel binnen. Onze kleinzoon van 2 vond het eerst nog wel spannend, maar later na een rondje draaimolen, nadat hij de giraffen gezien had (hij is fan van de film Dikkertje Dap) en in zijn wagen een middagdutje gedaan had kwam hij helemaal los in de grote ronde klimspeeltuin bij het restaurant. Wij kregen van een mederwerker bij de Aziatische olifanten nog leuke informatie over de olifantenstier die net twee weken binnen was en de mannetjes giraffen, waar binnenkort een vrouwtje bij verhuist, zodat er een gezinnetje gesticht kan worden.

Uren en uren verder, helemaal aan het eind van de (feest)dag kwamen we door de piepkleine Amersfoortse prairie bevolkt met prairiehondjes.

Prairiehonden (Cynomys) zijn een geslacht van op en onder de grond levende knaagdieren uit de familie eekhoorns (Sciuridae). Ze leven op de prairies van Noord-Amerika. De dieren kunnen ongeveer 40 cm lang worden en wegen tussen de 1 en 4 kilo. In gevangenschap kunnen ze 8 tot 10 jaar oud worden met uitschieters naar 12 jaar. Vers gras is het meest gebruikte voedsel. De naam heeft het dier te danken aan het scherpe geblaf dat het laat horen. Prairiehonden zijn sociale dieren, die in meerdere familiegroepen samen in één gebied wonen: een zogenaamd prairiehondendorp. Deze dorpen bevinden zich onder de grond, waarbij elke familie zijn eigen ingang heeft met meerdere kamers.

Terug weer in onze auto en onze bus en na een topdag weer naar huis. Ook al hadden wij in de dierentuin al lekker patat met wat erbij gegeten, haalde onze dochter toen wij bij onze zoon thuis waren nog een lekkere bak Chinees voor ons vijven.

 Naar menu Flora en Fauna

Zweeloo, met onze kleinzoon in een trekkershut

 Van 20 t/m 22 juli hadden wij onze kleinzoon van twee jaar twee nachten mee naar een camping in Zweeloo.

Na onze eigen vakantie met zijn tweeën naar Duitsland en Denemarken pasten wij een week op onze kleinzoon en het leek ons een goed idee om ook hem nog twee dagen mee te nemen op vakantie. Met zijn drieën in ons kleine busje slapen zou volgens ons niet passen en wij hadden daarom een trekkershut gehuurd op de camping in Zweeloo/

Voor wij naar Zweeloo gingen reden wij dit dorp eerst voorbij naar Exloo. Wij gingen met onze kleinzoon naar Kabouterland. Wij waren daar eigenlijk maar even. Viel erg tegen, vonden wij. De kaboutertafereeltjes vonden wij niet super. Alles stond stil, behalve een vitrine met een treintje tot die ook in een wissel bleef steken. De speeltuintoestellen waren over het algemeen nogal verouderd en ongeschikt voor een peuter. Er waren nog wat kleine dierenverblijven tussen gepropt, dus het is ook nog een soort van dierentuintje. Na het bezoek gingen wij verderop in het dorp nog een bakje drinken en toen naar de camping in Zweeloo.

Bij de receptie regelden wij het zo, dat tegen betaling ook ons busje bij de trekkershut kon staan, zodat wij steeds al onze spullen bij de hand hebben en de kleine hut niet vol hoefden te stouwen. 's Middags bliezen wij gelijk het meegenomen zwembadje op en vulden het met water, zodat onze kleinzoon er in kon. Het werd avond en wij sliepen heerlijk in de stapelbedden.

De tweede dag gingen wij al voor achten met zijn drieën zwemmen in het zwembad naast de camping. Erg leuk. Onze kleinzoon zwembandjes om en mee in het voor hem diepe recreatiebad, want het pierenbadje stond leeg. Later deden wij nog even boodschappen bij in de supermarkt. Verder bleven wij een groot deel van de dag op en rond de camping en speelden onder andere verstoppertje. 's-Avonds aten wij lekker buiten de deur in het naastgelegen dorp Aalden in de AnyTime. Na de tweede nacht in de hut gingen wij met ons busje weer naar huis. Dit kan best nog eens als onze kleinzoon bij ons logeert.

Naar menu Nederland

Doesburg, pauze

 Afgelopen donderdag hadden wij een begrafenis in Friesland, de vrijdag hadden wij beiden vrij, dus besloten wij er aansluitend een weekendje weg van te maken. Na 7 uur 's-avonds kwamen wij in Elten aan en mijn lief reed, maar ondertussen zochten wij ook naar een plek om even te eten.

Twee dingen tegelijk doen is niet handig op de Klosterstrasse ter hoogte van de Eltener Markt raakte ons busje met de rechter spiegel, de linker spiegel van een geparkeerd busje. Beiden eraf. Via wat gesprekjes en dat kan in dit dorp aan drie kanten ingesloten door Nederland over het algemeen in het Nederlands kwamen wij erachter, dat de chauffeurs van het bedrijfsbusje waarschijnlijk in het hotel overnachten.

Wij vragen bij de receptie in het hotel... en ja hoor. Twee mannen uit de omgeving van Berlijn meldden zich. Zij vatten het niet zo moeilijk op gelukkig en zij waren relaxt. Politie moest er wel bij komen, omdat het een bedrijfsbusje betrof. Zij namen wat administratief werk voor hun rekening en tikten 35 euro met ons af.

Toen alle papierboel in de ontbijtzaal van het hotel geregeld was, gingen wij met ducttape onze spiegel vastplakken en reden voorzichtig naar de camperplaats in Hoch-Elten, betaalden daar ons parkeergeld in de automaat en brachten daar de avond en de nacht door. Om met een kapotte spiegel een heel weekend te rijden was geen optie. Via garage bedijven in Elten en Doetinchem, die ons niet direct konden helpen, maar wel deden besluiten om dit in onze woonplaats op te lossen, wat wij geparkeerd in Doetinchem ook telefonisch hadden gedaan, reden wij over binnenwegen noordwaarts.

Om toch nog iets van de rit te maken, overigens wast het mooi weer en wij reden langs leuke dorpjes als Beek, Loerbeek, Kilder (kermis) en Achterdrempt (ook kermis) naar Doesburg.

Daar besloten wij even rond te kijken. Wij gooiden voor 3 uur in de parkeerautomaat en gingen het oude hanzestadje in. Doesburg heeft vele monumenten, waarvan sommigen zelfs nog uit de Middeleeuwen stammen. Horeca is er ook volop, maar voor schoenen (die mijn lief wilde kopen) hoef je er niet naartoe.

Geparkeerd en even het centrum van Doesburg in

Wij liepen nog in een warenhuis waar wel wat schoenen te koop waren, maar niet wat wij zochten en besloten op het terras van Tapperij Hendrick koffie te nemen met gebak. Geen zin in appeltaart het werd dus cheesecake. Koffie vonden wij prima en wij namen elk twee, de cheesecake vonden wij maar zozo, maar de service was prima en aardig en wij konden even naar de wc.

Toen toch maar op huis aan. de route over Zutphen, Deventer en langs de IJssel. Uiteindelijk waren wij al in Zwolle  toen onze parkeertijd in Doesburg erop zat. Dinsdag een nieuwe spiegel.

Naar menu Nederland

Julianadorp, even naar het strand

 Wij waren donderdag laat in de middag aangekomen op de camping in Van Ewijcksluis. Vlakbij de Waddenzee, maar de eerste volle dag van dit weekendje weg wilden wij toch echt even naar het Noordzeestrand. Wij toerden na het ontbijt door de Kop van Noord-Holland richting Julianadorp. Bij de ingang van het dorp stond Circus Renz, kunnen wij misschien dit weekend ook wel even naar toe. Dit idee viel gauw af er waren alleen avondvoorstellingen en wij hadden niet de behoefte om 's-avonds er nog echt op uit te gaan. Wij rijden door het dorp en naar Julianadorp aan Zee. 

Wij parkeren ons kampeerbusje gratis achter het duin en konden zo lekker naar het strand kuieren. Wij hebben ons prima vermaakt aan de kust. Veel kuilen en dus Duitsers hier aan zee. Onze zwemspullen hadden wij niet bij ons, voor ons bleef het dus bij pootje baden in de branding op deze mooie dag.

zeepaddesntoel

Op de vloedlijn keken wij wat er allemaal aanspoelde. Veel kwallen, zoals kompaskwal en zeepaddenstoel.

Na een goed uur aan zee hadden wij zin aan iets. Wij gingen naar strandtent Zee van Tijd en namen ieder een lekkere ijskoffie.

Zee van Tijd

Rond de middag gingen wij nog even kijken in Callantsoog, het was er best druk, maar na wat rondrijden vond mijn lief toch een plekje waar wij konden parkeren. Wij zijn maar even uit de bus geweest. Hadden er hier geen zin in en reden daarom maar richting Anna Paulowna terug.

Naar menu Nederland

Harry Hole

 In het verleden heb ik al een aantal boeken van Jo Nesbø gelezen waaronder ook De Roodborst een thriller met Harry Hole in de hoofdrol.

Voor mijn vakantie ging ik op zondagmiddag ook nog even naar de stad om in de boekenhaal een thriller te kopen. Het werd Het mes, een thriller van de Noorse schrijver Jo Nesbø met Harry Hole in de hoofdrol.

Pas na mijn vakantie was ik aan dit boek toe en vanavond heb ik hem uitgelezen, vlak voor ik naar de wedstrijd Cambuur - Willem II op ESPN 1 ga kijken.

Jo Nesbø (Oslo, 29 maart 1960) is een Noors popmuzikant bij de in eigen land zeer bekende band Di Derre, en schrijver van misdaadverhalen en kinderboeken. Het hoofdpersonage van zijn verhalen is de aan drank verslaafde detective Harry Hole. Jo Nesbø heeft economie gestudeerd aan de Norges Handelshøyskole in Bergen. In zijn jeugd speelde hij samen met zijn jongere broer Knut, betaald voetbal voor Molde FK. Problemen met zijn kruisbanden in beide knieën maakte een voortijdig einde aan een profcarrière.

Boeken uit de serie Harry Hole:

 Vleermuisman - Flaggermusmannen

De kakkerlak - Kakerlakkene

De roodborst (Wraakuur) - Rødstrupe (gelezen 2010)

Bij een belangrijk vredesoverleg in Oslo over het Midden-Oosten maakt politiecommissaris Harry Hole deel uit van het antiterrorismeteam dat de veiligheid moet garanderen van de deelnemende staatshoofden. Hij ontdekt dat er een aanslag gepland wordt en komt op het spoor van Sverre Olsen, een neonazi. Hole belandt in een wespennest van leugens en intriges, liefde en verraad dat terug te voeren is op een moord die plaatsvond in Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De roodborst is in het jaar van uitgave verkozen tot de beste Noorse misdaadroman en betekende de internationale doorbaak van Jo Nesbø.

Zes seconden te laat - Sorgenfri

Dodelijk patroon - Marekors

De verlosser - Frelseren

De sneeuwman - Snømannen

Het pantserhart - Panserhjerte

De schim - Gjenferd

Politie - Politi

De dorst - Tørst

Het mes - Kniv (gelezen 2025)

Het mes is misschien wel de beste Jo Nesbø ooit. In dit donkere en duivelse verhaal gaat inspecteur Harry Hole de strijd aan met een oude vijand: Svein Finne, een serieverkrachter en -moordenaar die op vrije voeten komt. Is Hole de enige die ervan overtuigd is dat Finne opnieuw zal toeslaan? Als Hole op een ochtend wakker wordt, besmeurd in bloed en met de ergste kater ooit, wenst hij al snel dat hij nooit meer was wakker geworden. Het is het begin van de grootste uitdaging van zijn leven.

Bloedmaan - Blodmåne

In 2017 heb ik van Jo Nesbø ook nog de thrillers Bloed op Sneeuw en Middernachtzon gelezen.

Naar menu Boeken

Van Ewijcksluis, camping

 Donderdagmiddag 14 augustus kwamen wij via een rit door Flevoland en Noord-Holland bij de Van Ewijcksluis aan het Amstelmeer aan. Voor wij op de camping in het piepkleine dorpje kwamen reden wij eerst nog even langs de Jumbo in Anna Paulowna, omdat wij waren vergeten om brood mee te  nemen en toen dus door naar de camping aan de rand van het Amstelmeer en de Waddenzee.

Wij hadden eerder van de week geboekt en konden gelijk met ons campertje doorrijden naar de geboekte plek. Mooi klein plekje voor onze kleine camper. Eerst maar even een kuiertje. Over de dijk achter de camping hadden wij mooi zicht op het Amstelmeer, later staken wij de brug over naar de Waddenzeedijk.

De dijk op bij de vogelkijkplek. Prachtig uitzicht, maar de zee is hier nog een eind weg. Je ziet voornamelijk uit over de kwelders. Later terug op de camping lekker gegeten en 's-avonds noge even een wandelingetje gemaakt om en door het dorpje en jachthaven. 

Het dorpje is genoemd naar Daniël Jacob van Ewijck van Oostbroek en De Bilt (1786-1858), die als gouverneur van de Koning betrokken was bij de inpoldering van de Anna Paulownapolder.

Vanuit deze camping zouden wij dit weekend het strand bij Julianadorp (weer eens) en dierenpark Hoenderdaell bezoeken.

Kwelder en Waddenzee bij Van Ewijcksluis

Naar menu Nederland

Anna Paulowna, Dierenpark Hoenderdaell

 Wij staan een weekend op de camping in Van Ewijcksluis bij Anna Paulowna. Wij zijn vrijdag weer eens heerlijk aan het strand in Julianadorp geweest. Je verblijft ook niet de hele dag alleen op de camping. Voor de zaterdag hadden wij dus bedacht het uitgestrekte dierenpark hier bij het dorp eens te bezoeken.

Wij waren er vlot na ons uitgebreide ontbijt met ons kleine camperbusje, dat wij eenvoudig gratis konden parkeren op de grote parkeerplaats bij de dierentuin en al pratend met een levendig (druk) aardig jong ventje liepen wij richting kassa, kaartjes kopen en naar binnen.

Al wandelend tussen de dieren belandden wij al redelijk voor in het langgerekte bij de doodshoofdsaapjes die vrij rondliepen en klommen en de eveneens vrij rondlopende ringstaartmaki's.

De ringstaartmaki is een opvallende halfaap afkomstig uit het zuidwesten van Madagaskar. Hij is herkenbaar aan zijn zwart-wit geringde staart, die tot 60 cm lang kan worden en dient als evenwichtshulp en communicatiemiddel. Ze hebben een lang gezicht, goudgele ogen en een zwarte snuit. Ze leven in sociale groepen van vijftien tot twintig dieren, waarbij de vrouwtjes dominant zijn. Overdag zonnen ze om geurklieren te activeren, die ze gebruiken om territoria af te bakenen. Ze eten voornamelijk vruchten, bladeren en insecten. Ondanks hun sociale aard wordt de soort bedreigd door jacht, ontbossing en illegale handel. 

Humboldtpinguin

Zo liepen wij geruime tijd door deze bosrijke dierentuin, voor wij bijna achterin een pauze namen voor een ijsje, wij waren toen ook al in het mooi aangelegde gebied van Stichting Dolfijn geweest.

Leeuwin

Na de pauze met ijs namen wij een kijkje  in het gebied van Stichting Leeuw. Er zijn hier behoorlijk wat grote katachtigen, bijvoorbeeld van particulieren, oud-circusdieren of gered uit oorlogssituaties, die hier opgevangen worden en indien mogelijk later uitgezet in Afrika in een beschermde omgeving, die je slechts via kleine kijkgaten in een schutting kunt bekijken, om deze dieren geen extra stress te bezorgen. 

Wolf

Toen wij weer later nog even pauze namen op een bankje voor een wolvenverblijf moesten wij even geduld hebben voordat een van deze jagers zich liet zien.

Eenmaal achterin het park geweest loopt de route door het landgoed Hoenderdaell vrij dicht langs de vaart weer terug naar het begin en konden wij na nog een plasje te hebben gedaan, terug naar ons busje, nog even langs de Jumbo in het dorp en terug naar de camping.

Mooie dierentuin om te bezoeken.

Naar menu Nederland

Hindeloopen, havenlicht

Voor de ingang van de haven van de stad Hindeloopen staat een wit geschilderd vijf en half meter hoog havenlicht dat vanaf de rand van de schilderachtige haven zijn licht schijnt over het IJsselmeer. Deze houten opstand is een monument, het lichtkarakter van het witte licht is 2 seconden licht, 1 seconde donker.

Menu Vuurtorens

Bad Bentheim en door

   Deel 21 van deze reis. Onze reis op Tripadvisor.

Terug naar deel 20

Net als gisteren vertrokken wij ook vandaag weer tegen tienen. Eerst was het idee om vannacht nog ergens in Duitsland te slapen. 195 Kilometer verder waren wij in Bentheim en hadden wij dit idee al laten varen.

Om half een waren wij bij winkelcentrum Schlosspark. Vandaag waren wij niet als toerist in Bad Bentheim, maar als consument. Mijn lief kocht schoenen bij Deichmann, wij waren nog even in de Takko en kochten in de K+K supermarkt nog wat flessen rosé in de reclame en mijn lief startte om half 3 de bus weer.

Tien voor vier waren wij weer thuis van een heerlijke vakantie.

Wij hebben nog anderhalve week vrij en de komende dagen passen wij op onze kleinzoon en gaan wij er ook nog wel op uit.

Menu Zwerven Duitsland

Drakenburg, na heel wat stops

  Deel 20 van deze reis. Onze reis op Tripadvisor.

Terug naar deel 19

Na twee heerlijke dagen Lütauersee gaan wij vandaag verder met de terugreis. Tegen tienen reden wij 35 kilometer naar het zuiden naar  Lauenburg aan de Elbe om daar boodschappen te doen en even rond te kijken. De verwachtingen waren te hoog en het weer was wat miezerig. We keken in de Woolworth's, ik kocht daar een rood Route 66 t-shirt. Tsja Woolworth's het t-shirt was goedkoop, maar na 3x wassen was het te klein. Daarna gingen wij nog even naar de Edeka-supermarkt, daar vonden wij niet alles wat wij wilden. Twintig voor twaalf zaten wij weer voor 12 minuten in de auto.

Bij Artlenburg stopten wij bij een Norma supermarkt, die leek groot, maar was minder groot. Weer wat spullen gekocht. Tien over twaalf reden wij weer voor 20 minuten en arriveerden wij bij een groten Kaufland in de grotere stad Lünenburg. Daar sloegen wij flink in en kochten twee lunchbroodjes. Voor wij verder reden aten wij die en dronken wij koffie.

Kwart over een gingen wij weer een uurtje rijden richting Soltau, dat hadden wij bedacht voor de overnachting. Langs de tweebaansweg stonden oude caravans bij de parkeerplaatsen langs de weg. Steeds een per parkeerplaats. Op een gegeven moment brandde er bij een rood licht en zat er een prostituee achter het caravan raam, een aantal kilometer verderop ook...

Na een uur kwamen wij langs de laatste caravan, rood licht aan en een dame achter het raam. een paar honderd meter verderop was onze camperplaats voor de ingang van de camping. Willen wij hier overnachten?  Nee.

Om twintig over twee gingen wij weer een uur rijden. Onze eindbestemming was camping Drakenburg aan de Weser met ook een jachthaven. Het was niet echt goed weer dus 's-middags en 's-avonds veel binnen. In het clubhuis / kantine was echt zo'n sfeertje dat wij kenden van verenigingsjachthavens uit de tijd dat wij nog een boot hadden. De andere dag maar gauw weer verder.

Naar deel 21 van deze reis.

Menu Zwerven Duitsland