Boa Constrictor

 Twee dagen voor kerstmis bezochten wij met zijn allen Dierenpark Amersfoort weer eens. Mooi voor de kerst versierd zag er het nu in de winter heel anders uit halverwege ons bezoek wilden wij toch even opwarmen en gingen daarom nadat wij de giraffen hadden bekeken even het lekker warme honderdduizenddierenhuis in. Hier is onder andere een terrarium met een boa constrictor.

De boa constrictor is een slang uit de familie reuzenslangen (Boidae). De soort is een van de bekendste soorten wurgslangen. De soort komt voor in delen van Midden- en Zuid-Amerika, van Mexico tot zuidelijk Brazilië. Het is een weinig gespecialiseerde soort die zowel langs de randen van woestijnen als in tropisch regenwoud of moerassen te vinden is. In grote delen van het verspreidingsgebied komt de slang algemeen voor en de soort wordt dan ook niet beschouwd als een bedreigde diersoort.

De boa constrictor eet voornamelijk knaagdieren, vogels en kleinere reptielen zoals hagedissen. De slang wurgt zijn prooi en slikt deze vervolgens in één keer door. De boa wordt twee tot drie meter lang en heeft een lichtbruine kleur met donkere ronde vlekken op de rugzijde die enige variatie kennen. De slang is niet giftig en is niet gevaarlijk voor mensen. De slang is te klein om een mens te doden of door te slikken en zal altijd proberen te vluchten bij een confrontatie.

Er worden verschillende ondersoorten onderscheiden, waarvan er enkele alleen op geïsoleerde eilanden te vinden zijn. De ondersoorten verschillen ook in lichaamskleur en -tekening en sommige worden aanzienlijk groter dan exemplaren die behoren tot andere ondersoorten.

 Naar menu Flora en Fauna

Brilbeer

 Op 23 december gingen wij met zijn vijven weer naar Dierenpark Amersfoort. In verband met de kerst was de dierentuin mooi in kerstsfeer gebracht en tegen het einde van de middag toen het al behoorlijk schemerde waren al die lichtjes een  prachtig gezicht.

Wanneer je het park binnenkomt is een van de eerste dieren die je kan zien al sinds jaar en dag de bril beer, dit dierenverblijf is al jaren voorzien van een mooi kliminstallatie waarmee je de beren ook van bovenaf kunt bekijken voor je de glijbaan naar beneden neemt.

De brilbeer (Tremarctos ornatus) is de enige nu nog levende soort in het geslacht Tremarctos van de beren (Ursidae). Het is een middelgrote beer waarvan kop en romp 1,20 tot 1,75 m lang zijn, met een dichte, lange, ruige, zwarte tot donkere roodbruine vacht met roomwitte vlekken op de kin, nek en borst, en vaak rond de snuit en ogen. Het is de enige berensoort die van nature in Zuid-Amerika leeft, waar hij voorkomt in het tropische Andesgebergte van Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia en het noordelijkste puntje van Argentinië.

De brilbeer is een middelgrote beer met afgeronde oren en een korte staart. De voorpoten zijn langer dan de achterpoten, de gebogen klauwen kunnen niet ingetrokken worden en het dier loopt op vlakke handen en voeten. Zijn vacht bestaat uit dicht, lang, grof haar. De kleur van de vacht varieert van zwart of zwartachtig bruin tot zwartachtig rood. Individuele beren vertonen meestal witte, roomkleurige of gelige vlekken rond de ogen, die doorlopen naar de snuit, wangen, keel, nek en borst. Deze markeringen zijn zeer variabel over het verspreidingsgebied van de brilbeer, niet alleen in kleur maar ook in grootte, en ze kunnen variëren van prominent tot volledig afwezig. Toch zijn ze het meest onderscheidende uiterlijke kenmerk van de brilbeer. Als de vlekken aanwezig zijn, vallen ze meer op bij de jonge beren, terwijl bij volwassenen de gezichtsvlekken dunner kunnen worden naarmate ze ouder worden. De vorm van de vlekken duidt niet op familierelaties tussen individuen.

Zoals bij alle beren, zijn bij de brilbeer de mannetjes veel groter dan de vrouwtjes. Volwassen mannetjes zijn de helft groter dan vrouwtjes. De schedel van de mannetjes is ook langer dan die van de vrouwtjes. De mannetjes hebben een goed ontwikkelde beenkam in de lengte over de schedel lopen die bij vrouwtjes afwezig of veel kleiner is. Het mannetje is met ongeveer 150 kg een stuk zwaarder dan het vrouwtje dat zo'n 60 kg weegt. In gevangenschap kunnen deze beren ruim veertig jaar oud worden.

 Naar menu Flora en Fauna

Marktmeester Jacob van der Hoek

 Interview door Wiebe Pen

Wij zitten deze zondagmiddag in bar-café de Pinguin aan de Martkstraat. Morgen is het weer maandag marktdag in Omhuizen, maar vandaag wilde Jacob van der Hoek die al 35 jaar marktmeester in onze stad is vrij maken voor een interview met de Omhuizer Krant.

Het vak van marktmeester in onze stad is de afgelopen jaren veranderd. De voorganger van Jacob en Jacob zelf ook tot midden jaren 90 hadden maar met 2 markten te maken, allebei op maandag de warenmarkt op het marktplein en de veemarkt op de Marktstraat. De laatste week van juni was er dan nog de kermis en dan was er nog de standplaats voor een oliebollenkraam op de Stadhuispijp en een aan de Havenstraat bij de supermarkt in december.

Jacob die dit werk al lang met veel plezier doet zegt, dat er veel is veranderd. Na de mond- en klauwzeer uitbraak in 2001 is de veemarkt op de Marktstraat nooit meer teruggekomen. Wel is er in december op de Marktstraat de adventsmarkt gekomen, een dagelijkse kerstmarkt die 24 dagen duurt. Sinds het begin van de eeuw is er alle woensdagen van juli de braderie op alle straten in het stadscentrum bijgekomen. Op de laatste vrijdag van juli is er in Mesa Pueblo de jaarmarkt en bij de opening van het strandseizoen is er drie dagen kermis aan Zee op de Zeeweg. Jacob vertelt onder het genot van een bak koffie, dat de uitbreiding hem best veel extra werk oplevert, maar dat ie daar ook blij mee is. De dagen dat ik voor de markt en ambulante verkoop in onze stad in het spier ben, hoef ik geen andere ambtelijke werkzaamheden op ons stadhuis te doen, dus helemaal prima. Morgenvroeg om vijf uur staat Jacob weer paraat met koffie voor de marktkooplui, die na de kerstdrukte in de stad weer hun kramen opbouwen.

de laatste week van juni staat er vast weer een reuzenrad op het Marktplein

Café de Pinguin #Marktstraat 8
Kantoor marktmeester #Stadhuispijp 1a
Jacob van der Hoek (marktmeester) #Westerstraat 24
Omhuizer Krant - Wiebe Pen #Stationsweg 2

Menu Omhuizen

Leer, Weihnachtsmarkt

Kwart voor vier vertrokken wij uit Bourtange, om om twintig over vier in de Oost-Friese stad Leer aan te komen. Het was niet ons eerste bezoek aan deze mooie Duitse stad. De camperplekken midden in de stad waren bezet, dus zouden wij later nog op zoek moeten naar een plek voor de overnachting, maar eerst geparkeerd op een gewone parkeerplaats om hier even de stad in te gaan.

Ook in deze Duitse stad, was net als in Nordhorn een kerstmarkt. Wij kuierden langs de Hafenpromenade, die ook mooi met kerstverlichting versierd was en waar ook leuk versierde scheepjes lagen en zagen in de verte een mooi hoog reuzenrad. Ondertussen maakten wij samen wat kiekjes en keken in het rond. Tot mijn verrassing zei mijn lief, 'zullen we zo in het reuzenrad?' Verrassend voor mij, omdat ze het nooit zo op die hoge dingen had.

Nou ik had hier wel zin in. Op de kerstmarkt aangekomen, kochten wij twee kaartjes voor het reuzenrad en wachtten op onze beurt. Heerlijk in dit ding naar boven, genieten van de al knap donker wordende omgeving en muziek, uitzicht en elkaar.

Na het reuzenrad liepen wij verder de kerstmarkt op.

Verderop op de markt onder andere een heel hoog houten chalet met bovenin een kletsende elandkop.

Na een uurtje over de kerstmarkt in Leer, liepen wij weer richting busje, ongemerkt wel met een flinke omweg via de haven weer. Toen ik terugkwam eerst even piesen, voor wij naar een plekje voor de nacht gingen zoeken.
Wij zouden de nacht net als 5 jaar eerder doorbrengen in Weener een stad een paar kilometer onder Leer. Fijn dat veel Duitse camperplekken jaarrond open zijn. Aan de haven in Weener was volop plek en wij hebben er heerlijk geslapen. De andere morgen ontbeten wij heerlijk in de bus, betaalden ons kampgeld aan de havenmeester, deden de nodige camperdingen, wc en vuil water legen en gingen weer richting Nederland. De 19e december stond in het teken van kerstvisite, eerst naar mijn moeder in Leeuwarden, vervolgens naar de ouders van mijn lief in Hindeloopen.

's-Avonds gingen wij blij weer naar huis, maar onze kerstvakantie duurt nog langer. Overmorgen alweer lekker met onze kinderen en ons kleinkind naar de dierentuin.

Naar menu Duitsland
Meer Leer

Bourtange vesting

 Wij vertrokken uit Haren in Duitsland over binnenwegen richting Bourtange het Groningse vestingdorp aan de Nederlandse kant van de grens, waar wij rond 20 voor 4 aankwamen.. Wij waren er allebei nog nooit geweest en vooral ik was nieuwsgierig om hier eens rond te sneupen, maar ook mijn lief vond het hier prachtig. Wij parkeerden ons vakantiebusje op de parkeerplaats bij de Vriesse Weg.

Wij liepen over de singel richting brug bij de Vriesse Poort, waar wij ons even op de foto lieten zetten door 2 voorbijgangers en liepen de vesting in. Ook Bourtange was opgeleukt met kerstversiering en kerstbomen. Wij kuierden naar het centrale plein en keken rond en gingen rechtsaf de omwalling op, om een rondje over de vestingwallen te lopen. Door de dwingers om de vesting dachten wij op een gegeven moment dat wij rond waren, wij hadden onder andere het secreet en het kruithuis gezien en daalden bij de brug weer af.

Maar ik vond de tegenover gelegen bebouwing en de brug toch wel iets anders dan ik in mijn geheugen had vastgelegd.

Wij gingen door de poort en hier stond niet het wapen van Friesland op, maar dat van Groningen. Wij waren dus nog maar halverwege. Maar wij gingen het dorpje weer even in, om weer bij de goede poort uit te komen. Het was een mooie wandeling door deze laat 16e eeuwse vesting en wij zochten ons vakantiebusje weer op. Op de parkeerplaats stond inmiddels ook een politiebusje, te niksen? Wij aten achterin nog een lekker aardbeiengebakje voor wij vertrokken naar de kerstmarkt in Leer, opnieuw in Duitsland.

Naar menu Nederland

Bourtange is een vestingdorp met aangrenzende moderne kom in de Nederlandse provincie Groningen, dat tussen 1580 en 1593 tijdens de Nederlandse Opstand is aangelegd. Bourtange ligt in Westerwolde. Het dorp is een beschermd dorpsgezicht. Ten noordwesten van de vesting ligt de rest van de kom van het dorp. In 1580 werd hier in enkele dagen een compleet fort gebouwd. De stad Groningen was toen onder leiding van stadhouder Rennenberg overgelopen naar het kamp van de Spaanse koning. Om de bevoorrading vanuit het Duitse achterland te blokkeren gaf Willem van Oranje daarom opdracht aan de overste Diederik Sonoy op de Bourtange een schans aan te leggen. In april 1593 bezetten Staatse troepen de passage door het moeras. De eerder begonnen schans werd nu in opdracht van stadhouder Willem Lodewijk van Nassau voltooid. De belangrijkste vestingbouwmeester die bij het project betrokken was, was de Friese ingenieur Pauwel Symonsz uit Bolsward. In 1594 werd ook de stad Groningen door de Staatse troepen veroverd, waarna de vesting Bourtange onderdeel werd van de grensverdediging van de drie noordelijke provincies Groningen, Friesland en Drenthe. De vesting viel onder het gezag van de Staten van Friesland, die ook de predikant, de schoolmeester en andere beambten benoemde. De stad Groningen, die het gezag over Westerwolde uitoefende, had alleen iets over het buitengebied van de vesting te zeggen. Al snel na de bouw vestigden zich ook burgers binnen de vesting. Ten minste in 1597 had de vesting een eigen veldpredikant. Na de bouw van een garnizoenskerk in 1607 ontstond er een kerkelijke gemeente, die onder het gezag van de classis Oldambt viel.

Nordhorn, kerstmarkt

Woensdag 16 december gingen mijn lief voor het eerst sinds 2016 een kerstmarkt bezoeken. Wij hadden een paar dagen vrij genomen en besloten de kerstmarkt in Nordhorn te bezoeken. Aan het eind van de morgen vertrokken wij en even na enen kwamen wij aan met ons camperbusje dat wij na een paar omzwervingen direct op de camperstandplaats parkeerden. 

Wij betaalden het benodigde parkeergeld in de automaat en liepen vervolgens langs het pad aan het meer naar het stadscentrum, een kort wandelingetje. Op de kerstmarkt was het nog niet heel druk maar wel gezellig en de meeste kraampjes waren eetkraampjes.

Op een gegeven moment videobelden onze dochter en kleinzoon even gezellig, die nog niet in de gaten hadden dat wij er even op uit waren aan de andere kant van de grens. Gezellig. Daarna ging mijn lief de schoenenzaak in, voor een paar lekkere schoenen om op te werken. Ze slaagde en hield ze gelijk aan en de oude schoenen gingen in de tas.

Wij struinden weer wat over de kerstmarkt maar gingen op een gegeven moment toch weer een winkel in, de Tedi voor wat frutsels en fratsels. Op een gegeven moment even een plas in het toilet van het winkelcentrum Vechte-Arkaden, mijn lief scoorde nog een vest en met alle boodschappen in de tas sjouwden wij nog even langs de watertjes Vecht en zijtak bij de mooie stuw bij de Mühlendamm. Wij hadden besloten om ook maar lekker in de stad te eten het werd veel en voordelig bij kebabzaak Urfa mijn lief een pizza met een halve liter bier en ik een kebabschotel met een halve liter bier. Lekker vol kuierden wij in het schemerdonker nog even over de kerstmarkt en weer terug naar ons busje. Daar sloot ik de stroom aan, het kacheltje aan en koffie maken. Het was al snel 23 graden in de bus, het was dus gedurende de avond, dan weer aan en dan weer uit met de verwarming. 's-Avonds op de telefoon de bekerwedstrijd Feyenoord - Heerenveen 2-3 volgen, dat was het minst succesvolle deel van een verder perfect begin van onze kerstvakantie.

Wij sliepen heerlijk in Nordhorn en besloten de ochtend van donderdag 17 december niet in de bus te ontbijten, maar lekker in het nabijgelegen Pier99, een idee van mijn lief.
Wij naar binnen en wij mochten een tafeltje zoeken, wij kregen een pot koffie en mochten naar het buffet lopen en pakken, waar wij zin in hadden. Wij ontbeten prima. Ik maakte nog een vergissing, wilde een eitje doppen, maar het ei bleek rauw. Ik had onze eieren van het verkeerde schaaltje gepakt.

Na het ontbijt maakten wij ons klaar voor vertrek. Mijn lief wilde ook nog even langs een Posten Börse, daarvoor reden wij noordwaarts naar de stad Haren in Emsland. Daar parkeerden wij op een parkeerplaats en in deze stad haalden wij en bij de Posten Börse, de Rossmann drogisterij en bij de Lidl een tas vol spullen.

Voor wij vertrokken, dronken wij achter in onze camperbus nog een lekkere kop koffie en wij gingen lekker binnendoor richting Bourtange aan de Nederlandse kant van de grens.

Naar menu Duitsland

Meer Nordhorn

De Ontbijtclub

 

De oude Willem de Haas was vroeger molenaar van Molen De Haas aan de Molengracht 1. De Haas was een graanmolen en De Haas leverde o.a. aan bakker Bakker Bakker, de bakkerswinkel van Bert Bakker aan de Marktstraat 14.

Willem de Haas heeft twee kinderen, Lianne en Willem junior. Een aantal jaar geleden besloot Willem rustiger aan te gaan doen en nam Lianne de molen en naastgelegen graanhandel over. Willem en zijn vrouw Lot verhuisden naar de Pluimveestraat en Lianne bleef bij de molen en graanhandel wonen.

Ondertussen was ook Willem junior voor zichzelf begonnen. Tegenover de molen begon hij De Ontbijtclub. Een bijzonder concept dit restaurantje, waar je kunt ontbijten of een ontbijtje voor onderweg nemen. Het ontbijt is hier gedurende de gehele dag verkrijgbaar en dan hebben wij het niet alleen over een broodje, maar ook Engels en Amerikaans ontbijt, ontbijtburrito's pannenkoeken en zo kun je hier dus van 6 uur tot 18:00 uur een ontbijtje scoren. Overigens is om mee te nemen het broodje pindakaas toch een van de populairste producten.

Wim junior ging niet alleen zelf bakken, maar nam ook af bij Bert Bakker, die dan weer eerst van zijn vader Willem, maar later ook van zijn zus Lianne inkocht. Ook Bert Bakker heeft twee kinderen, Hennie en Sjoerd. Sjoerd woont tegenwoordig ook bij de molen en heeft een relatie met Lianne en ooit gaat dochter Hennie Bert opvolgen in de bakkerij.

Molen De Haas en Graanhandel, Lianne en Sjoerd De Haas-Bakker Molengracht 1
Willem en Lot de Haas Pluimveestraat 13
Bakker Bakker, Bert en Tinie Bakker Marktstraat 14
De Ontbijtclub, Willem jr. de Haas Molengracht 11

Menu Omhuizen